Ман кӣ орми раҳм хулам олуд ро

من کی آرم رحم خلم آلود را

Раҳи намоями ҳалами илмандӯд ро

ره نمایم حلم علم‌اندود را

Сад ҳазорон сФъро арзонем

صد هزاران صفع را ارزانیم

Гар забун сФъҳо гардонем

گر زبون صفعها گردانیم

Ман чаҳ гӯям пешат эъломат кунам

من چه گویم پیشت اعلامت کنم

ё ки вои ёдати даҳуми шарти карам

یا که وا یادت دهم شرط کرم

Ончи маълум ту набӯд чист он

آنچ معلوم تو نبود چیست آن

Вонч ёдат нест кӯи андари ҷаҳон

وآنچ یادت نیست کو اندر جهان

эй ту пок аз ҷаҳлу илмати пок аз он

ای تو پاک از جهل و علمت پاک از آن

Ки фаромӯшӣ кунад бар ваии ниҳон

که فراموشی کند بر وی نهان

Ҳеҷ касро ту касе ингоштӣ

هیچ کس را تو کسی انگاشتی

Ҳам чу хуршедаш ба нури афроштӣ

هم‌چو خورشیدش به نور افراشتی

Чун касам кардӣ агар лоба кунам

چون کسم کردی اگر لابه کنم

Мустамеъи шӯ лобаамро аз карам

مستمع شو لابه‌ام را از کرم

Зонк аз наҚишм чу беруни барда Эй

زانک از نقشم چو بیرون برده‌ای

Он шафоати ҳам ту худро карда Эй

آن شفاعت هم تو خود را کرده‌ای

Чун зи рахти ман тиҳии гашти ин ватан

چون ز رخت من تهی گشت این وطن

Тару хушк хона набӯд он ман

تر و خشک خانه نبود آن من

Ҳам дуо аз ман равон кардӣ чу об

هم دعا از من روان کردی چو آب

Ҳам нботши бахшу дораши мустаҷоб

هم نباتش بخش و دارش مستجاب

Ҳам ту будӣ аввали орандаи дуо

هم تو بودی اول آرندهٔ دعا

Ҳам ту бош охири иҷобатро раҷо

هم تو باش آخر اجابت را رجا

То занами ман лофи кони шоҳи ҷаҳон

تا زنم من لاف کان شاه جهان

Баҳри банда афв кард аз муҷримон

بهر بنده عفو کرد از مجرمان

Дард будам сар ба сари ман худписанд

درد بودم سر به سر من خودپسند

Кард шоҳами доруӣ ҳар дардманд

کرد شاهم داروی هر دردمند

Дӯзахӣ будам пар аз шӯру шарӣ

دوزخی بودم پر از شور و شری

Кард даст фазл ӯем кавсарӣ

کرد دست فضل اویم کوثری

Ҳар киро сӯзед дӯзах дар қўд

هر که را سوزید دوزخ در قود

Ман брўёнм дигар бор аз ҷасад

من برویانم دگر بار از جسد

Кор кавсар чист ки ҳар сӯхта

کار کوثر چیست که هر سوخته

Гардад аз ваии нобуту андӯхта

گردد از وی نابت و اندوخته

Қатраи қатра ӯ мунодии карам

قطره قطره او منادی کرم

Кончи дӯзахи сӯхти ман боз оварам

کانچ دوزخ سوخت من باز آورم

Ҳаст дӯзахи ҳам чу сармои хазон

هست دوزخ هم‌چو سرمای خزان

Ҳаст кавсар чун баҳор эй гулистон

هست کوثر چون بهار ای گلستان

Ҳаст дӯзахи ҳам чу маргу хоки гӯр

هست دوزخ هم‌چو مرگ و خاک گور

Ҳаст кавсар бар мисоли нафхи сувар

هست کوثر بر مثال نفخ صور

эй зи дӯзахи сӯхтаи аҷсоматон

ای ز دوزخ سوخته اجسامتان

Сӯй кавсар мекашад икроматон

سوی کوثر می‌کشد اکرامتان

Чун хилқати алхлқ кӣ ирбҳи алӣ

چون خلقت الخلق کی یربح علی

Лутф ту фармуд эй қиўми ҳӣ

لطف تو فرمود ای قیوم حی

Лолони арбҳи алайҳими ҷӯади тест

لالان اربح علیهم جود تست

Ки шавад зу ҷумлаи ноқисҳо дуруст

که شود زو جمله ناقصها درست

Афв кун зини бандагони тани параст

عفو کن زین بندگان تن‌پرست

Афв аз дарёии афви аўлитрст

عفو از دریای عفو اولیترست

Афви халқони ҳам чу ҷӯ ва ҳам чу сайл

عفو خلقان هم‌چو جو و هم‌چو سیل

Ҳам бидон дарёӣ худ тозанд хайл

هم بدان دریای خود تازند خیل

Афвҳо ҳар шаби азин дили пора ҳо

عفوها هر شب ازین دل‌پاره‌ها

Чун кабӯтари сӯй ту ояд шҳо

چون کبوتر سوی تو آید شها

Бозашони вақти саҳар парон кунӣ

بازشان وقت سحر پران کنی

То ба шаби маҳбӯси ин абадон кунӣ

تا به شب محبوس این ابدان کنی

Пари занони бор дигар дар вақти шом

پر زنان بار دگر در وقت شام

намепаранд аз ишқи он айвону бом

می‌پرند از عشق آن ایوان و بام

То ки аз тани тори васлати бсклнд

تا که از تن تار وصلت بسکلند

Пеш ту оянд каз ту мқблнд

پیش تو آیند کز تو مقبلند

Пари занони омни зи рҷъи сарнигӯн

پر زنان آمن ز رجع سرنگون

Дар ҳаво ки анои илайҳи роҷъўн

در هوا که انا الیه راجعون

Бонг меояд тъолўо зон карам

بانگ می‌آید تعالوا زان کرم

Баъд аз он раҷъат намонад аз ҳирсу ғам

بعد از آن رجعت نماند از حرص و غم

Бас ғрибиҳо кашидят аз ҷаҳон

بس غریبیها کشیدیت از جهان

Қадари ман дониста бошед эй маон

قدر من دانسته باشید ای مهان

Зери сояи ин дарахтами масти ноз

زیر سایهٔ این درختم مست ناز

Ҳин биндозед поҳоро дароз

هین بیندازید پاها را دراز

Пойҳои пари ъно аз роҳи дайн

پایهای پر عنا از راه دین

Бар канору дасти ҳурони холидин

بر کنار و دست حوران خالدین

Ҳурён гашта мғмзи меҳрбон

حوریان گشته مغمز مهربان

Каз сафар боз омаданд ин суфиён

کز سفر باز آمدند این صوفیان

Суфиёни софён чун нури хур

صوفیان صافیان چون نور خور

Муддатии афтода бар хоку қзр

مدتی افتاده بر خاک و قذر

Бе асари пок аз қзр боз омаданд

بی‌اثر پاک از قذر باز آمدند

Ҳам чу нури хури сӯии қурси баланд

هم‌چو نور خور سوی قرص بلند

Ин гуруҳи муҷримони ҳам эй Маҷид

این گروه مجرمان هم ای مجید

Ҷумлаи сарҳошон ба деворӣ расед

جمله سرهاشان به دیواری رسید

Бар хатоу ҷурми худ воқиф шуданд

بر خطا و جرم خود واقف شدند

Гарчи моти къбтин шаҳ баданд

گرچه مات کعبتین شه بدند

Рӯ ба ту карданд акнӯн аҳи кунон

رو به تو کردند اکنون اه‌کنان

эй ки лутфати муҷримонро раҳи кунон

ای که لطفت مجرمان را ره‌کنان

Роҳи даҳ олӯдагонро алъҷл

راه ده آلودگان را العجل

Дар Фуроти афву айни мғтсл

در فرات عفو و عین مغتسل

То ки ғусли оранд зон ҷурми дароз

تا که غسل آرند زان جرم دراز

Дар сафи покони раванди андари намоз

در صف پاکان روند اندر نماز

Андари он сафҳо зи андозаи бурун

اندر آن صفها ز اندازه برون

Ғрқгони нури нҳни алсоФўн

غرقگان نور نحن الصافون

Чун сухан дар васфи ин ҳолат расед

چون سخن در وصف این حالت رسید

Ҳам қалам бишикаст ва ҳам коғаз дарид

هم قلم بشکست و هم کاغذ درید

Баҳрро паймӯди ҳеҷ аскраҳ Эй

بحر را پیمود هیچ اسکره‌ای

Шерро бардошти ҳаргизи барра Эй

شیر را برداشت هرگز بره‌ای

Гар ҳҷобстти буруни рӯи зи эҳтиҷоб

گر حجابستت برون رو ز احتجاب

То бибинӣ подшоҳии ъҷоб

تا ببینی پادشاهی عجاب

Гарчи бишикастанд ҷомати қавми маст

گرچه بشکستند جامت قوم مست

Онки маст аз ту буд узряш ҳаст

آنک مست از تو بود عذریش هست

Мастии эшон ба иқбол ва ба мол

مستی ایشان به اقبال و به مال

На зи бодаи тест эй ширини фаъол

نه ز بادهٔ تست ای شیرین فعال

эй шҳншаҳи маст тахсӣс туанд

ای شهنشه مست تخصیص توند

Афв кун аз масти худ эй афвманд

عفو کن از مست خود ای عفومند

Лиззати тахсӣси ту вақти хитоб

لذت تخصیص تو وقت خطاب

Он кунад ки ноед аз сад хами шароб

آن کند که ناید از صد خم شراب

Чунк мастам кардае ҳадам мазан

چونک مستم کرده‌ای حدم مزن

Шаръи мисатонро набинад ҳад задан

شرع مستان را نبیند حد زدن

Чун шавам ҳушёр онгоҳам бизан

چون شوم هشیار آنگاهم بزن

Ки нахоҳам гашти худ ҳушёри ман

که نخواهم گشت خود هشیار من

Ҳарки аз ҷом ту хӯрд эй зўолмнн

هرکه از جام تو خورد ای ذوالمنن

То абад раст аз ҳаш ва аз ҳад задан

تا ابد رست از هش و از حد زدن

Холидин фии Фноءи скрҳм

خالدین فی فناء سکرهم

Ман туфонеи фии ҳўокми лами иқм

من تفانی فی هواکم لم یقم

Фазл ту гуяд дили моро ки рӯ

فضل تو گوید دل ما را که رو

эй шуда дар дуғи ишқи мо гарав

ای شده در دوغ عشق ما گرو

Чун магас дар дуғи мо афтода Эй

چون مگس در دوغ ما افتاده‌ای

Ту нае маст эй магаси ту бода Эй

تو نه‌ای مست ای مگس تو باده‌ای

Каркасони маст аз ту гирданд эй магас

کرکسان مست از تو گردند ای مگس

Чунк бар баҳри асали ронии фарс

چونک بر بحر عسل رانی فرس

Кӯҳҳо чун зарраҳо сармасти ту

کوهها چون ذره‌ها سرمست تو

Нуқтау паргору хат дар дасти ту

نقطه و پرگار و خط در دست تو

Фитна ки ларзанд азуи ларзони тест

فتنه که لرزند ازو لرزان تست

Ҳар гарони қимати гуҳари арзони тест

هر گران‌قیمت گهر ارزان تست

Гар худо додӣ марои панҷсад даҳон

گر خدا دادی مرا پانصد دهان

Гуфтамӣ шарҳи ту эй ҷону ҷаҳон

گفتمی شرح تو ای جان و جهان

Як даҳон дорам ман он ҳам мнкср

یک دهان دارم من آن هم منکسر

Дар хиҷолат аз ту эй донои сар

در خجالت از تو ای دانای سر

Мнксртр худ набошам аз адам

منکسرتر خود نباشم از عدم

Каз даҳонаш омдстнд ин амам

کز دهانش آمدستند این امم

Сад ҳазор осори ғайбии мунтазир

صد هزار آثار غیبی منتظر

Каз адами беруни ҷаҳд бо лутф ва бар

کز عدم بیرون جهد با لطف و بر

Аз тақозоӣ ту мегардад серум

از تقاضای تو می‌گردد سرم

эй ббрдаҳи ман ба пеши он карам

ای ببرده من به پیش آن کرم

Рағбати мо аз тақозоӣ туаст

رغبت ما از تقاضای توست

Ҷазба ҳақаст ҳар ҷо раҳ рӯаст

جذبهٔ حقست هر جا ره‌روست

Хок бебодӣ ба боло бар ҷаҳд

خاک بی‌بادی به بالا بر جهد

Киштӣ бе баҳри по дар раҳ наад

کشتی بی‌بحر پا در ره نهد

Пеши оби зиндагонӣ кас намурда

پیش آب زندگانی کس نمرد

Пеши обат об ҳайвонаст дард

پیش آبت آب حیوانست درد

Оби ҳайвони қиблаи ҷони дӯстон

آب حیوان قبلهٔ جان دوستان

з об бошад сабзу хандони бӯстон

ز آب باشد سبز و خندان بوستان

Марги ошомони зи ишқаш зинда анд

مرگ آشامان ز عشقش زنده‌اند

Дили зи ҷону оби ҷон бар канда анд

دل ز جان و آب جان بر کنده‌اند

Оби ишқи ту чу моро даст дод

آب عشق تو چو ما را دست داد

Об ҳайвон шуд ба пеши мо касод

آب حیوان شد به پیش ما کساد

зи об ҳайвон ҳаст ҳар ҷонро навай

ز آب حیوان هست هر جان را نوی

Лек оби оби ҳайвонии тӯй

لیک آب آب حیوانی توی

Ҳар дамии маргӣу ҳашарии додем

هر دمی مرگی و حشری دادیم

То бидидам дасти баради он карам

تا بدیدم دست برد آن کرم

Ҳам чу хуфтани гашти ин мурдани маро

هم‌چو خفتن گشت این مردن مرا

зи эътимоди баъс кардан эй худо

ز اعتماد بعث کردن ای خدا

Ҳафт дарё ҳар дам ар гардад сароб

هفت دریا هر دم ار گردد سراب

Гӯшгириоваряш эй оби об

گوش گیری آوریش ای آب آب

Ақли ларзон аз аҷал ваон ишқи шӯх

عقل لرزان از اجل وان عشق شوخ

Санг кӣ тарсади зи борон чун кулӯх

سنگ کی ترسد ز باران چون کلوخ

Аз саҳҳофи маснавӣ ин панҷумаст

از صحاف مثنوی این پنجمست

Бар буруҷи чархи ҷон чун анҷумаст

بر بروج چرخ جان چون انجمست

Раҳи наёбад аз ситора ҳар ҳавос

ره نیابد از ستاره هر حواس

Ҷуз ки кштибони астораҳи шинос

جز که کشتیبان استاره‌شناس

Ҷуз назора нест қисми дигарон

جز نظاره نیست قسم دیگران

Аз Саудаш ғофиланд ва аз қирон

از سعودش غافلند و از قران

Ошнои гири шабҳо то ба рӯз

آشنایی گیر شبها تا به روز

Бо чунин асторҳои диўсўз

با چنین استارهای دیوسوز

Ҳар яке дар дафъи деви бадгумон

هر یکی در دفع دیو بدگمان

Ҳаст нФт андоз қалъаи осмон

هست نفط‌انداز قلعهٔ آسمان

Ахтар ар бо деви ҳам чун ақрабаст

اختر ار با دیو هم‌چون عقربست

Муштариро ӯ вале алоқрбст

مشتری را او ولی الاقربست

Қавс агар аз тири дузади дев ро

قوس اگر از تیر دوزد دیو را

Далв пар обаст заръ ва мева ро

دلو پر آبست زرع و میو را

Ҳут агарчӣ киштии ғии бишиканад

حوت اگرچه کشتی غی بشکند

Дӯстро чун савр киштӣ ме кунад

دوست را چون ثور کشتی می‌کند

Шамс агар шабро бадарад чун асад

شمس اگر شب را بدرد چون اسد

Лаълро зу халъат атлас расад

لعل را زو خلعت اطلس رسد

Ҳар вуҷӯдӣ каз адам бинмуд сар

هر وجودی کز عدم بنمود سر

Бар яке заҳраст ва бар дигари шукр

بر یکی زهرست و بر دیگر شکر

Дӯсти шӯи вази хуии нохуши шӯи барӣ

دوست شو وز خوی ناخوش شو بری

То зи хумраи заҳри ҳам шукри хурӣ

تا ز خمرهٔ زهر هم شکر خوری

Зон нашуд форуқро заҳрии газанд

زان نشد فاروق را زهری گزند

Ки бади он трёқи форуқяши қанд

که بد آن تریاق فاروقیش قند