Наъраи ло зир бишунид осмон
نعرهٔ لا ضیر بشنید آسمان
Чарх гӯйӣ шуд паии он сўлҷон
چرخ گویی شد پی آن صولجان
Зарбати фиръавни моро нест зир
ضربت فرعون ما را نیست ضِیر
Лутфи ҳақи ғолиб буд бар қаҳри ғайр
لطف حق غالب بود بر قهر غیر
Гар бадонеи сари моро эй мзл
گر بدانی سرّ ما را ای مضل
намеРаҳонямон зи ранҷ эй кӯрдил
میرهانیمان ز رنج ای کوردل
Ҳин биёи зин сӯ бибин кини арғунун
هین بیا زین سو، ببین کاین ارغنون
намезанад ё лӣати қавмии иълмўн
میزند یا لیت قومی یعلمون
Дод моро дод ҳақи фиръавне
داد ِ ما را داد حق، فرعونییی
На чу фиръавняту маликати ?фоне
نِی چو فرعون ِِ مُلکت فانییی
Сар бар ору малики байни зиндау ҷалил
سر بر آر و مُلک بین زنده ، جلیل
эй шудаи ғарра ба Миср ва равад нил
ای شده غره به مصر و رود نیل
Гар ту тарки ин наҷис хирқа кунӣ
گر تو ترک این نجس خرقه کنی
Нилро дар нили ҷон ғарқа кунӣ
نیل را در نیل جان غرقه کنی
Ҳин бидор аз Миср эй фиръавни даст
هین بدار از مصر ای فرعون دست
Дар миёни Мисри ҷони сад Миср ҳаст
در میان مصر جان صد مصر هست
Ту анои раби ҳамеи гӯйӣ ба ом
تو انا و رب همیگویی به عام
Ғофил аз моҳияти ин ҳар ду ном
غافل از ماهیت این هر دو نام
Раб бар мрбўб кӣ ларзон буд
رب بر مربوب کی لرزان بوَد؟
Кӣ анои дони банди ҷисму ҷон буд
کی انا دان بند جسم و جان بود؟
Нак ано моием руста аз ано
نک اَنا ماییم رسته از اِنا
Аз анои пари балои пари ъно
از انای پر بلای پر عنا
Он аноиӣ бар ту эй саг шавам буд
آن انایی بر تو ای سگ، شوم بود
Дар ҳақи мо давлати маҳтум буд
در حق ما دولت محتوم بود
Гар набӯдят ин аноиии кӣнаи каш
گر نبودیت این انایی کینهکش
Кӣ задӣ бар мо чунин иқболи хуш
کی زدی بر ما چنین اقبال خوش
Шукри онк аз дор фонӣ ме раҳем
شکر آنک از دار فانی میرهیم
Бар сари ин дори пандат май диҳем
بر سر این دار پندت میدهیم
Дори қатли мо барроқ риҳлатаст
دار قتل ما بُراق رحلت است
Дори малики ту ғурур ва ғифлатаст
دار ملک تو غرور و غفلت است
Ин ҳаётии хФиаҳ дар нақши мамот
این حیاتی خفیه در نقش ممات
Ваон мамотии хФиаҳ дар қишри ҳаёт
وان مماتی خفیه در قشر حیات
Май намояди нури нору нори нур
مینماید نور نار و نار نور
Варна дунё кӣ бадии доролғрўр
ورنه دنیا کی بُدی دارالغرور؟
Ҳин макун таъҷил аввал нест шӯ
هین مکن تعجیل، اول نیست شو
Чун ғуруби оре бар о аз шарқи зў
چون غروب آری، بر آ از شرق ضو
Аз аноиии азали дил днг шуд
از انایی ازل دل دنگ شد
Ин аноиии сарди гашт ва нанг шуд
این انایی سرد گشت و ننگ شد
Зон аноӣ бе анои хуши гашти ҷон
زان انای بیانا خوش گشت جان
Шуд ҷаҳон ӯ аз аноиии ҷаҳон
شد جهان او از انایی جهان
Аз ано чун раст акнӯн шуд ано
از انا چون رست اکنون شد انا
Офаринҳо бар аноӣ бе ъно
آفرینها بر انای بی عنا
Кӯи гурезону аноиӣ дар пеш
کو گریزان و انایی در پیش
Май дӯд чун дид вайро бе ваяш
میدود چون دید وی را بی ویش
Толиб ӯе нагардад толибат
طالب اویی نگردد طالبت
Чун бамурдӣ толибат шуд матлабат
چون بمردی طالبت شد مطلبت
Зиндае кӣ мурда шӯ шавед туро
زندهای، کی مردهشو شوید ترا؟
Толибӣ кӣ матлабат ҷӯяд туро
طالبی، کی مطلبت جوید ترا؟
Андарин баҳс ар хиради раҳи байни бадӣ
اندرین بحث ار خرد رهبین بدی
Фахри розии роздони дайни бадӣ
فخر رازی رازدان دین بدی
Лек чун ман лмни изқи лами идр буд
لیک چون من لمن یذق لم یدر بود
Ақлу тхиилот ӯ ҳайрат фузуд
عقل و تخییلات او حیرت فزود
Кӣ шавад кашф аз тафаккури ин ано
کی شود کشف از تفکر این انا
Он ано макшуф шуд баъд аз фано
آن انا مکشوف شد بعد از فنا
намефитад ин ақлҳо дар аФтқод
میفتد این عقلها در افتقاد
Дар муғокии ҳулӯлу иттиҳод
در مغاکی حلول و اتحاد
эй Аёз гашта фонии зи ақтроб
ای ایاز گشته فانی ز اقتراب
Ҳам чу ахтар дар шуъоъи офтоб
همچو اختر در شعاع آفتاب
Блак чун нутфаи мубаддили ту ба тан
بلک چون نطفه مبدل تو به تن
На аз ҳулӯлу иттиҳодии мФттн
نه از حلول و اتحادی مفتتن
Афв кун эй афв дар сандӯқи ту
عفو کن ای عفو در صندوق تو
Собиқи Лутфии ҳамаи масбуқи ту
سابق لطفی همه مسبوق تو
Ман кӣ бошам ки бигӯям афв кун
من کی باشم که بگویم عفو کن
эй ту султону хулоса амр кун
ای تو سلطان و خلاصهٔ امر کن
Ман кӣ бошам ки буми ман бо миннат
من کی باشم که بُوَم من با منت
эй гирифтаи ҷумлаи минҳои доманат
ای گرفته جمله منها دامنت