Пас ҳунар омад ҳалокати хом ро
پس هنر آمد هلاکت خام را
Каз пай дона набинад дом ро
کز پی دانه نبیند دام را
Ихтиёри онро накӯ бошад ки ӯ
اختیار آن را نکو باشد که او
Молик худ бошад андари атқўо
مالک خود باشد اندر اتقوا
Чун набошад ҳифзу тақво зинҳор
چون نباشد حفظ و تقوی زینهار
Давр кун олат , биндоз ихтиёр
دور کن آلت، بینداز اختیار
Ҷилваи гоҳу ихтиёрами он пари сет
جلوهگاه و اختیارم آن پَرست
Бар кунам парро ки дар қасди сари сет
بر کنم پر را که در قصد سرست
Нест ингоради пари худро сабур
نیست انگارد پر خود را صبور
То париш дар нафиканд дар шару шӯр
تا پَرَش در نفکند در شر و شور
Пас зӣонаш нест пари гӯ бар макун
پس زیانش نیست پر گو بر مکن
Гар расад тирӣ ба пеши оради мҷн
گر رسد تیری به پیش آرد مجن
Лек бар ман пар зебо душманӣаст
لیک بر من پر زیبا دشمنیست
Чунк аз ҷилва гарӣ сабрем нест
چونک از جلوهگری صبریم نیست
Гар бадии сабру ҳифозами роҳ бар
گر بدی صبر و حفاظم راهبر
Бар фузудӣ зи ихтиёрами кару фар
بر فزودی ز اختیارم کر و فر
Ҳам чу Тифлам ё чу масти андари Фтн
همچو طفلم یا چو مست اندر فتن
Нест лоиқи теғи андари дасти ман
نیست لایق تیغ اندر دست من
Гар марои ақлии бадӣу мунзаҷир
گر مرا عقلی بدی و منزجر
Теғи андари дасти ман будӣ зафар
تیغ اندر دست من بودی ظفر
Ақл бояд наварда чун офтоб
عقل باید نورده چون آفتاب
То занад теғӣ ки набӯд ҷузи савоб
تا زند تیغی که نبود جز صواب
Чун надорам ақли тобону салоҳ
چون ندارم عقل تابان و صلاح
Пас чаро дар чоҳи нндозми силаҳ ?
پس چرا در چاه نندازم سلاح؟
Дар чаҳ андозам кунун теғу мҷн
در چه اندازم کنون تیغ و مجن
Кин силаҳи хасм ман хоҳад шудан
کاین سلاح خصم من خواهد شدن
Чун надорам зӯру ёрӣу санад
چون ندارم زور و یاری و سند
Теғам ӯ бастанд ва бар ман занад
تیغم او بستاند و بر من زند
Рағми ин нафаси вақеҳаи хуй ро
رغم این نفس وقیحهخوی را
Ки напушади рӯ , харошам рӯй ро
که نپوشد رو، خراشم روی را
То шавад кам ин ҷамол ва ин камол
تا شود کم این جمال و این کمال
Чун намонад рӯ , кам уфтам дар вабол
چون نمانَد رو، کم افتم در وبال
Чун бад-ӣни нияти харошам , буза нест
چون بدین نیّت خراشم، بزه نیست
Ки ба захми ин рӯйро пӯшидании сет
که به زخم این روی را پوشیدنیست
Гар дилами хуй стирӣ доштӣ
گر دلم خوی ستیری داشتی
Рӯй хубами ҷузи сафои нФроштӣ
روی خوبم جز صفا نفراشتی
Чун надидам зӯру фарҳангу салоҳ
چون ندیدم زور و فرهنگ و صلاح
Хасм дидам , зуд бишикастам силаҳ
خصم دیدم، زود بشکستم سلاح
То нагардад теғи ман ӯро камол
تا نگردد تیغ من او را کمال
То нагардад ханҷарам бар ман вабол
تا نگردد خنجرم بر من وبال
Май гурезам то рагами ҷунбон буд
میگریزم تا رگم جنبان بود
Кӣ фирор аз хештани осон буд ?
کی فرار از خویشتن آسان بود؟
Онк аз ғайриӣ буд ӯро фирор
آنک از غیری بود او را فرار
Чун азу бибаред , гирад ӯ қарор
چون ازو ببرید، گیرد او قرار
Ман ки хасмами ҳам манам андари гурез
من که خصمم هم منم اندر گریز
То абади кор ман омад хизхиз
تا ابد کار من آمد خیزخیز
На ба ҳинди сети омн ва на дар хутан
نه به هندست آمن و نه در ختن
Онк хасм ӯст сояи хештан
آنک خصم اوست سایهٔ خویشتن