Он дуо аз ҳафт гардун дар гузашт

آن دعا از هفت گردون در گذشت

Кори он мискин ба охири хуби гашт

کار آن مسکین به آخر خوب گشت

Ки он дуои шайх на чун ҳар дуост

که آن دعای شیخ نه چون هر دعاست

Фонӣаст ва гуфт ӯ гуфт худост

فانی است و گفت او گفت خداست

Чун худо аз худ савол ва код кунад

چون خدا از خود سؤال و کد کند

Пас дуои хешро чун рад кунад

پس دعای خویش را چون رد کند

Як сабаб ангехт сунъи зулҷалол

یک سبب انگیخت صنع ذوالجلال

Ки рҳонидши зи нафрину вабол

که رهانیدش ز نفرین و وبال

Андари он ҳаммом пар мекард ташт

اندر آن حمام پر می‌کرد طشت

Гавҳарӣ аз духтари шаҳи ёваи гашт

گوهری از دختر شه یاوه گشت

Гавҳарӣ аз ҳалқаҳои гӯш ӯ

گوهری از حلقه‌های گوش او

Ёваи гашт ва ҳар занӣ дар ҷусту ҷӯ

یاوه گشت و هر زنی در جست و جو

Пас дар ҳаммомро бастанди сахт

پس در حمام را بستند سخت

То биҷӯянди аввалаш дар печи рахт

تا بجویند اولش در پیچ رخت

Рахтҳо ҷустанд ва он пайдо нашуд

رختها جستند و آن پیدا نشد

Дузди гавҳар низ ҳам расво нашуд

دزد گوهر نیز هم رسوا نشد

Пас ба ҷад ҷустан гирифтанд аз газоф

پس به جد جستن گرفتند از گزاف

Дар даҳону гӯшу андар ҳар шикоф

در دهان و گوش و اندر هر شکاف

Дар шикофи таҳту фавқ ва ҳар тараф

در شکاف تحت و فوق و هر طرف

Ҷуст ва ҷӯ карданд дарии хуши садаф

جست و جو کردند دری خوش صدف

Бонг омад ки ҳама урён шавед

بانگ آمد که همه عریان شوید

Ҳар ки ҳастед ар ъҷўз вагар навид

هر که هستید ار عجوز و گر نوید

Як ба якро ҳоҷиба ҷустан гирифт

یک به یک را حاجبه جستن گرفت

То падед ояд гҳрдонаҳи шигифт

تا پدید آید گهردانهٔ شگفت

Он насӯҳ аз тарс шуд дар хилватӣ

آن نصوح از ترس شد در خلوتی

Рӯй зарду лаби кабӯд аз хшитӣ

روی زرد و لب کبود از خشیتی

Пеши чашми хеш ӯ медид марг

پیش چشم خویش او می‌دید مرگ

Рафт ва меларзид ӯ монанди барг

رفت و می‌لرزید او مانند برگ

Гуфт ёрб борҳо баргашта ам

گفت یارب بارها برگشته‌ام

Тавбаҳо ва аҳдҳо бишкаста ам

توبه‌ها و عهدها بشکسته‌ام

Кардаам онҳо ки аз ман май сзид

کرده‌ام آنها که از من می‌سزید

То чунин сайли сиёҳӣ дар расед

تا چنین سیل سیاهی در رسید

Навбат ҷустан агар дар ман расад

نوبت جستن اگر در من رسد

Ваа ки ҷони ман чаҳ сахтӣҳо кашад

وه که جان من چه سختیها کشد

Дар ҷигар афтодаастам сад шарар

در جگر افتاده‌استم صد شرر

Дар муноҷотам бибин буии ҷигар

در مناجاتم ببین بوی جگر

Ин чунин андӯҳи кофарро мабод

این چنین اندوه کافر را مباد

Доман раҳмат гирифтам дод дод

دامن رحمت گرفتم داد داد

Кошкӣ модари нзодии мари маро

کاشکی مادر نزادی مر مرا

ё маро ширӣ бихӯрадӣ дар чаро

یا مرا شیری بخوردی در چرا

эй худо он кун ки аз ту ме сазад

ای خدا آن کن که از تو می‌سزد

Ки з ҳар сӯрох морам ме газад

که ز هر سوراخ مارم می‌گزد

Ҷон сангин дораму дили оҳанӣн

جان سنگین دارم و دل آهنین

Варна хӯни гаштии дарин ранҷу ҳнин

ورنه خون گشتی درین رنج و حنین

Вақт танг омад маро ва як нафас

وقت تنگ آمد مرا و یک نفس

Подшоҳӣ кун марои фарёди рас

پادشاهی کن مرا فریاد رس

Гар марои ин бор сатторӣ кунӣ

گر مرا این بار ستاری کنی

Тавба кардам ман з ҳар нокарданӣ

توبه کردم من ز هر ناکردنی

Тавба ам бипазир ин бор дигар

توبه‌ام بپذیر این بار دگر

То бабандам баҳри тавбаи сад камар

تا ببندم بهر توبه صد کمر

Ман агар ин бор тақсирӣ кунам

من اگر این بار تقصیری کنم

Пас дигар машну дуоу гуфтанам

پس دگر مشنو دعا و گفتنم

Ин ҳаме зоред ва сад қатраи равон

این همی زارید و صد قطره روان

Ки дар афтодам ба ҷаллоду ъўон

که در افتادم به جلاد و عوان

То намирад ҳеҷ афрангии чунин

تا نمیرد هیچ افرنگی چنین

Ҳеҷ мулҳидро мабодои ин ҳнин

هیچ ملحد را مبادا این حنین

Навҳа ҳо мекард ӯ бар ҷони хеш

نوحه‌ها می کرد او بر جان خویش

Рӯй ъзроӣили дидаи пеши пеш

روی عزرائیل دیده پیش پیش

эй худо вае худо чандон бигуфт

ای خدا و ای خدا چندان بگفت

Ки он дару девор бо ӯ гашти ҷуфт

که آن در و دیوار با او گشت جفت

Дар миён ёрб ва ёрб бад ӯ

در میان یارب و یارب بد او

Бонг омад аз миёни ҷусту ҷӯ

بانگ آمد از میان جست و جو