Гозрӣ буду мар ӯро як харӣ

گازری بود و مر او را یک خری

Пушти риши ашками тиҳӣу лоғарӣ

پشت ریش اشکم تهی و لاغری

Дар миёни санги лох бе гиёҳ

در میان سنگلاخ بی‌گیاه

Рӯз то шаб бенаво ва бе паноҳ

روز تا شب بی‌نوا و بی‌پناه

Баҳр хӯрдани ҷуз ки об онҷо набӯд

بهر خوردن جز که آب آنجا نبود

Рӯзу шаби бади хар дар он кӯру кабӯд

روز و شب بد خر در آن کور و کبود

Он ҳаволии Нитсаатону беша буд

آن حوالی نیستان و بیشه بود

Шер буд онҷо ки сайдаши пеша буд

شیر بود آنجا که صیدش پیشه بود

Шерро бо пели нари ҷанги аўФтод

شیر را با پیل نر جنگ اوفتاد

Хаста шуд он шер ва монад аз астёд

خسته شد آن شیر و ماند از اصطیاد

Муддатӣ во монад зон заъф аз шикор

مدتی وا ماند زان ضعف از شکار

Бе навои монданди дад аз чошти хор

بی‌نوا ماندند دد از چاشت‌خوار

Зонк боқии хори шер эшон баданд

زانک باقی‌خوار شیر ایشان بدند

Шер чун ранҷур шуд танг омаданд

شیر چون رنجور شد تنگ آمدند

Шери як рӯбоҳро фармуд рӯ

شیر یک روباه را فرمود رو

Мари хариро баҳри ман сайёди шӯ

مر خری را بهر من صیاد شو

Гар харии ёбӣ ба гирди марғзор

گر خری یابی به گرد مرغزار

Рӯ фусунаш хон фиребонаш биор

رو فسونش خوان فریبانش بیار

Чун биёбам қӯтӣ аз гӯшти хар

چون بیابم قوتی از گوشت خر

Пас бигирам баъд аз он сайдӣ дигар

پس بگیرم بعد از آن صیدی دگر

Андакӣ ман мехӯрам боқии шумо

اندکی من می‌خورم باقی شما

Ман сабаб бошам шуморо дар наво

من سبب باشم شما را در نوا

ё харӣ ё гови баҳри ман биҷавӣ

یا خری یا گاو بهر من بجوی

Зон фусунҳое ки медоне бигӯӣ

زان فسونهایی که می‌دانی بگوی

Аз фусун ва аз суханҳои хушаш

از فسون و از سخنهای خوشش

Аз сараш берун куну ӣнҷои кашиш

از سرش بیرون کن و اینجا کشش