эй басои мухлис ки нолад дар дуо

ای بسا مخلص که نالد در دعا

То равад дӯди хулӯсаш бар само

تا رود دود خلوصش بر سما

То равад болои ин сақфи барин

تا رود بالای این سقف برین

Буии миҷмар аз анин алмзнбин

بوی مجمر از انین المذنبین

Пас млоик бо худои ноланди зор

پس ملایک با خدا نالند زار

К-эии мҷиб ҳар дуои ваии мстҷор

کای مجیب هر دعا وی مستجار

Бандаи муъмин тазаррӯъ ме кунад

بندهٔ مؤمن تضرع می‌کند

ӯ намедонад ба ҷузи ту мустанад

او نمی‌داند به جز تو مستند

Ту атои бегонагонро май диҳӣ

تو عطا بیگانگان را می‌دهی

Аз ту дорад орзӯ ҳар мштҳӣ

از تو دارد آرزو هر مشتهی

Ҳақ бифармоед ки на аз хорӣ ӯст

حق بفرماید که نه ازْ خواریِّ اوست

Айни тохири ато ёрӣ ӯст

عین تاخیر عطا یاری اوست

Ҳоҷат оварадаш зи ғифлати сӯии ман

حاجت آوردش ز غفلت سوی من

Он кашидаш мӯи кашон дар кӯии ман

آن کشیدش مو کشان در کوی من

Гар бар орми ҳоҷаташ ӯ во равад

گر بر آرم حاجتش او وا رود

Ҳам дар он бозича мустағриқ шавад

هم در آن بازیچه مستغرق شود

Гарчи менолад ба ҷон « ё мстҷор »

گرچه می‌نالد به جان « یا مستجار »

Дили шикастаи синаи хастаи гӯи бзор

دل شکسته سینه‌خسته گو بزار

Хуш ҳаме ояд марои овоз ӯ

خوش همی‌آید مرا آواز او

Вони худоёи гуфтан ва он роз ӯ

وآن خدایا گفتن و آن راز او

Вонки андари лоба ва дар моҷаро

وانک اندر لابه و در ماجرا

намефиребанд ба ҳар навъе маро

می‌فریباند به هر نوعی مرا

Тӯтӣону булбулонро аз писанд

طوطیان و بلبلان را از پسند

Аз хуши овозии қафас дар ме кунанд

از خوش آوازی قفس‌در می‌کنند

Зоғроу чғдро андари қафас

زاغ را و چغد را اندر قفس

Кӣ кунанд ин худ наомад дар қасас

کی کنند این خود نیامد در قصص

Пеши шоҳиди боз чун ояд ду тан

پیش شاهد باز چون آید دو تن

Он яке кмпиру дигари хуши зқн

آن یکی کمپیر و دیگر خوش‌ ذقن

Ҳар ду нон хоҳанд ӯ зутар фатир

هر دو نان خواهند او زوتر فطیر

Ораду кмпирро гуяд ки гир

آرَد و کمپیر را گوید که گیر

Вон дигарро ки хўшстши қаду хад

وآن دگر را که خوش اَستَش قدّ و خد

Кӣ диҳад нони бал ба тохири афканд

کی دهد نان بل به تاخیر افکند

Гуядаш биншин замонӣ бе газанд

گویدش بنشین زمانی بی‌گزند

Ки ба хонаи нон тоза ме пазанд

که به خانه نان تازه می‌پزند

Чун расад он нони гармаши баъди код

چون رسد آن نان گرمش بعد کَدّ

Гуядаш биншин ки ҳалво ме расад

گویدش بنشین که حلوا می‌رسد

Ҳам барин фан дордорш ме кунад

هم برین فن داردارش می‌کند

Вази раҳи пинҳон шикораш ме кунад

وز ره پنهان شکارش می‌کند

Ки маро корӣаст бо ту як замон

که مرا کاریست با تو یک زمان

Мунтазир мебош эй хуби ҷаҳон

منتظر می‌باش ای خوب جهان

Бе Муродии муъминон аз неку бад

بی‌مرادی مومنان از نیک و بد

Ту яқин май дон ки баҳри ин буд

تو یقین می‌دان که بهر این بود