Тарк хандидан гирифт аз достон

ترک خندیدن گرفت از داستان

Чашми тангаши гашти бастаи он замон

چشم تنگش گشت بسته آن زمان

Пора Эй дуздед ва кардаш зери рон

پاره‌ای دزدید و کردش زیر ران

Аз ҷузи ҳақ аз ҳамаи эҳёи ниҳон

از جز حق از همه احیا نهان

Ҳақ ҳаме дид он вале сторхўст

حق همی‌دید آن ولی ستارخوست

Лек чун аз ҳади барӣ ғаммоз ӯст

لیک چون از حد بری غماز اوست

Таркро аз лиззати афсона аш

ترک را از لذت افسانه‌اش

Рафт аз дили даъвии пешона аш

رفت از دل دعوی پیشانه‌اش

Атлас чаҳ даъвӣ чаҳ раҳн чӣ

اطلس چه دعوی چه رهن چی

Тарк сармастаст дар лоғи ачӣ

ترک سرمستست در لاغ اچی

Лоба кардаш тарк каз баҳри худо

لابه کردش ترک کز بهر خدا

Лоғ май гӯ ки маро шуд мғтзо

لاغ می‌گو که مرا شد مغتذا

Гуфт лоғии хндминии он дағо

گفت لاغی خندمینی آن دغا

Ки фитод аз қаҳқаҳа ӯ бар қафо

که فتاد از قهقهه او بر قفا

Порае атласи сабк бар ниФаҳ зад

پاره‌ای اطلس سبک بر نیفه زد

Тарки ғофили хуши мзоҳк май музд

ترک غافل خوش مضاحک می‌مزد

Ҳам чунин бори сеюм тарки хато

هم‌چنین بار سوم ترک خطا

Гуфт лоғии гӯй аз баҳри худо

گفت لاغی گوی از بهر خدا

Гуфт лоғии хандаминтар зон ду бор

گفت لاغی خندمین‌تر زان دو بار

Кард ӯ ин таркро куллӣ шикор

کرد او این ترک را کلی شکار

Чашми бастаи ақли ҷустаи мўлҳаҳ

چشم بسته عقل جسته مولهه

Масти тарки муддаӣ аз қаҳқаҳа

مست ترک مدعی از قهقهه

Пас сеюм бор аз қабо дуздед шох

پس سوم بار از قبا دزدید شاخ

Ки зи ханда ш ёфт майдони фарох

که ز خنده‌ش یافت میدان فراخ

Чун чаҳоруми бори он тарки хато

چون چهارم بار آن ترک خطا

Лоғ аз он асто ҳаме кард иқтизо

لاغ از آن استا همی‌کرد اقتضا

Раҳм омад бар ваии он устод ро

رحم آمد بر وی آن استاد را

Кард дар боқии фану бедод ро

کرد در باقی فن و بیداد را

Гуфт мўлъи гашти ин мафтӯни дарин

گفت مولع گشت این مفتون درین

Бе хабари кин чаҳ хсорсту ғбин

بی‌خبر کین چه خسارست و غبین

Бӯса афшон кард бар устод ӯ

بوسه‌افشان کرد بر استاد او

Ки бмни баҳри худои афсонаи гӯ

که بمن بهر خدا افسانه گو

эй фасона гаштау маҳв аз вуҷӯд

ای فسانه گشته و محو از وجود

Чанд афсона бихоҳӣ озмуд

چند افسانه بخواهی آزمود

Хандаминтар аз ту ҳеҷ афсона нест

خندمین‌تر از تو هیچ افسانه نیست

Бар лаби гӯри хароби хеши ист

بر لب گور خراب خویش ایست

эй фурӯи рафта ба гӯри ҷаҳлу шак

ای فرو رفته به گور جهل و شک

Чанд ҷӯии лоғу дастони фалак

چند جویی لاغ و دستان فلک

То бкии нӯшии ту ишваи ин ҷаҳон

تا بکی نوشی تو عشوهٔ این جهان

Ки на ақлат монад бар қонӯн на ҷон

که نه عقلت ماند بر قانون نه جان

Лоғи ин чарх надим карду мард

لاغ این چرخ ندیم کرد و مرد

Об рӯй сад ҳазорон чун ту барад

آب روی صد هزاران چون تو برد

Май дард май дузади ин дарзии ом

می‌درد می‌دوزد این درزی عام

Ҷомаи садсолагони Тифли хом

جامهٔ صدسالگان طفل خام

Лоғ ӯгар боғҳоро дод дод

لاغ او گر باغها را داد داد

Чун дай омад додаро бар бод дод

چون دی آمد داده را بر باد داد

Пераи Тифлони шастаи пешаши баҳри код

پیره‌طفلان شسته پیشش بهر کد

То ба саъду наҳс ӯ лоғӣ кунад

تا به سعد و نحس او لاغی کند