Шарфа Эй бишунид дар шаби муътамад
شرفهای بشنید در شب معتمد
Барграфт оташи зана ки оташ занад
برگرفت آتشزنه که آتش زند
Дузд омад он замон пешаш нишаст
دزد آمد آن زمان پیشش نشست
Чун гирифт он сӯхта мекард паст
چون گرفت آن سوخته میکرد پست
Май ниҳоди онҷои сари ангушт ро
مینهاد آنجا سر انگشت را
То шавад астораҳи оташи фано
تا شود استارهٔ آتش فنا
Хоҷа май пиндошт каз худ май мард
خواجه میپنداشت کز خود میمرد
Ин намедид ӯ ки дуздаш ме кашад
این نمیدید او که دزدش میکشد
Хоҷа гуфт ин сӯхтаи намнок буд
خواجه گفت این سوخته نمناک بود
Май марди астораҳ азтаряш зуд
میمرد استاره از تریش زود
Бас ки зулмат буду торикии зи пеш
بس که ظلمت بود و تاریکی ز پیش
наменадид оташи каширо пеши хеш
میندید آتشکشی را پیش خویش
Ин чунин оташи кашии андари дилаш
این چنین آتشکشی اندر دلش
Дида кофар набинад аз ъмш
دیدهٔ کافر نبیند از عمش
Чун намедонад дили донанда Эй
چون نمیداند دل دانندهای
Ҳаст бо гардандаи гардонанда Эй
هست با گردنده گردانندهای
Чун наме гӯйӣ ки рӯзу шаб ба худ
چون نمیگویی که روز و شب به خود
Бехудовандӣ кӣ ояд кӣ равад
بیخداوندی کی آید کی رود
Гирди маъқӯлот мегардӣ бибин
گرد معقولات میگردی ببین
Ин чунин бе ақлии худ эй маин
این چنین بیعقلی خود ای مهین
Хона бо банно буд маъқӯл тар
خانه با بنا بود معقولتر
ё ки бебанно бигӯ эй кам ҳунар
یا که بیبنا بگو ای کمهنر
Хат бо котиб буд маъқӯл тар
خط با کاتب بود معقولتر
ё ки бекотиб биандеш эй писар
یا که بیکاتب بیندیش ای پسر
Ҷими гӯшу айни чашм ва мем Фм
جیم گوش و عین چشم و میم فم
Чун буд бекотибӣ эй муттаҳам
چون بود بیکاتبی ای متهم
Шамъи равшан бе зи гиронндаҳ Эй
شمع روشن بیز گیرانندهای
ё бгиронндаҳи донанда Эй
یا بگیرانندهٔ دانندهای
Санъати хуб аз кафи шули зрир
صنعت خوب از کف شل ضریر
Бошад аввалӣ ё бгироиии басир
باشد اولی یا بگیرایی بصیر
Пас чу донистӣ ки қаҳрат ме кунад
پس چو دانستی که قهرت میکند
Бар сарати дбўс меҳнат ме занад
بر سرت دبوس محنت میزند
Пас бикун дафъаш чу намрудӣ ба ҷанг
پس بکن دفعش چو نمرودی به جنگ
Сӯй ӯ каш дар ҳавои тирии хаданг
سوی او کش در هوا تیری خدنگ
Ҳам чу аспоаҳи мғл бар осмон
همچو اسپاه مغل بر آسمان
Тир меандоз дафъи назъи ҷон
تیر میانداز دفع نزع جان
ё гурез аз вай агар туоне бирав
یا گریز از وی اگر توانی برو
Чун рӯй чун дар каф ӯе гарав
چون روی چون در کف اویی گرو
Дар адам будӣ нрстӣ аз кафш
در عدم بودی نرستی از کفش
Аз каф ӯ чун раҳе эй дасти хуш
از کف او چون رهی ای دستخوش
Орзӯ ҷустан буд бгрихтн
آرزو جستن بود بگریختن
Пеши адлаши хӯни тақвои рехтан
پیش عدلش خون تقوی ریختن
Ин ҷаҳон домасту донаи орзӯ
این جهان دامست و دانهآرزو
Дар гурез аз домҳо рӯй ор зу
در گریز از دامها روی آر زو
Чун чунин рафтӣ бидидӣ сад кушод
چون چنین رفتی بدیدی صد گشاد
Чун шудӣ дар зид он дидӣ фасод
چون شدی در ضد آن دیدی فساد
Пас паямбар гуфт астФтўои улқулуб
پس پیمبر گفت استفتوا القلوب
Гарчи муфтятон бурун гуяд хтўб
گرچه مفتیتان برون گوید خطوب
Орзӯ бигзор то раҳм оядаш
آرزو بگذار تا رحم آیدش
Озмудӣ ки чунин май боядаш
آزمودی که چنین میبایدش
Чун нетонеи ҷусти пас хизмати куниш
چون نتانی جست پس خدمت کنش
То рӯй аз ҳабс ӯ дар гулшанаш
تا روی از حبس او در گلشنش
Дам ба дам чун ту муроқиб май шӯй
دم به دم چون تو مراقب میشوی
Дод май бинӣу довар эй ғўӣ
داد میبینی و داور ای غوی
Вар бабандӣ чашми худро зи эҳтиҷоб
ور ببندی چشم خود را ز احتجاب
Кори худро кӣ гузорад офтоб
کار خود را کی گذارد آفتاب