Чун амирон аз ҳасад ҷӯшон шуданд

چون امیران از حسد جوشان شدند

Оқибат бар шоҳи худ таъна заданд

عاقبت بر شاه خود طعنه زدند

Кини Аёз ту надорад сӣ хирад

کین ایاز تو ندارد سی خرد

Ҷомагии сӣ амир ӯ чун хӯрд

جامگی سی امیر او چون خورد

Шоҳ берун рафт бо он сӣ амир

شاه بیرون رفت با آن سی امیر

Сӯии саҳроу кҳстони сайдгир

سوی صحرا و کهستان صیدگیر

Корвонӣ дид аз даври он малик

کاروانی دید از دور آن ملک

Гуфт амӣриро бирав эй мؤтФк

گفت امیری را برو ای مؤتفک

Рӯ бипурс он корвонро бар расад

رو بپرس آن کاروان را بر رصد

Каз кадомин шаҳр андар ме расад

کز کدامین شهر اندر می‌رسد

Рафт ва пурсед ва биёмад ки зи рай

رفت و پرسید و بیامد که ز ری

Гуфт азмаш то куҷои дармонди вай

گفت عزمش تا کجا درماند وی

Дайгариро гуфт рӯ эй бўолъло

دیگری را گفت رو ای بوالعلا

Боз пресс аз корвон ки то куҷо

باز پرس از کاروان که تا کجا

Рафт ва омад гуфт то сӯии Яман

رفت و آمد گفت تا سوی یمن

Гуфт рахташ чист ҳон эй мўтмн

گفت رختش چیست هان ای موتمن

Монад ҳайрон гуфт бо мерай дигар

ماند حیران گفت با میری دگر

Ки бирав во пресс рахти он нафар

که برو وا پرس رخت آن نفر

Боз омад гуфт аз ҳар ҷинс ҳаст

باز آمد گفت از هر جنس هست

Ағлаби он коса ҳои розӣаст

اغلب آن کاسه‌های رازیست

Гуфт кӣ берун шуданд аз шаҳри рай

گفت کی بیرون شدند از شهر ری

Монад ҳайрони он амири сусти пай

ماند حیران آن امیر سست پی

Ҳам чунин то сӣ амиру бештар

هم‌چنین تا سی امیر و بیشتر

Сусти ройу ноқиси андари кару фар

سست‌رای و ناقص اندر کر و فر

Гуфт амиронро ки ман рӯзии ҷудо

گفت امیران را که من روزی جدا

Имтиҳон кардам Аёзи хеш ро

امتحان کردم ایاز خویش را

Ки бипурс аз корвон то аз куҷост

که بپرس از کاروان تا از کجاست

ӯ бирафт ин ҷумла во пурсед рост

او برفت این جمله وا پرسید راست

Бевасият бе ишорати як ба як

بی‌وصیت بی‌اشارت یک به یک

Ҳолашон дарёфт берибӣу шак

حالشان دریافت بی ریبی و شک

Ҳар чаҳ зини сӣ мейри андари сӣ мақом

هر چه زین سی میر اندر سی مقام

Кашф шуд зу он ба икдм шуд тамом

کشف شد زو آن به یکدم شد تمام