Меҳмони шоҳам ҳар шабӣ бар хон эҳсону вафо

مهمان شاهم هر شبی بر خوان احسان و وفا

Меҳмони соҳиби давлатам ки давлаташи поянда бо

مهمان صاحب‌دولتم که دولتش پاینده با

Бар хон шерони як шабии бузинае ҳамроҳ шуд

بر خوان شیران یک شبی بوزینه‌ای همراه شد

Астизаҳи рӯгар нестӣ ӯ аз куҷои шер аз куҷо

استیزه‌رو گر نیستی او از کجا شیر از کجا

Бингар ки аз шамшери шаҳ дар қаҳри мон хӯн ме чакад

بنگر که از شمشیر شه در قهر‌ِمان خون می‌چکد

Охир чаҳ густохӣаст ин валлоҳи хатои валлоҳи хато

آخر چه گستاخی است این والله خطا والله خطا

Гар Тифли ширӣ панҷа зад бар рӯй модари ногаҳон

گر طفل شیری پنجه زد بر روی مادر ناگهان

Ту душмани худ нестӣ бар вай манеҳ ту панҷа ро

تو دشمن خود نیستی بر وی منه تو پنجه را

Он кови зи шерон шер хӯрд , ӯ шер бошад нест мард

آن کاو ز شیران شیر خوَرْد‌، او شیر باشد نیست مرد

Бисёр нақш одамӣ дидам ки буд он аждаҳо

بسیار نقش آدمی دیدم که بود آن اژدها

Нӯҳ ар чаҳ мардуми вори бади тӯфони мардуми хори бад

نوح ار چه مردم‌وار بُد طوفان مردم‌خوار بُد

Гар ҳаст оташи заррае он зарра дорад шуъла ҳо

گر هست آتش ذره‌ای آن ذره دارد شعله‌ها

Шамшераму хӯни рези ман , ҳам нармам ва ҳам тези ман

شمشیرم و خون‌ریز من‌، هم نرمم و هم تیز من

Ҳамчун ҷаҳон фонӣам зоҳири хушу ботини бало

همچون جهان فانی‌ام ظاهر خوش و باطن بلا