Гуфт касе хоҷа сенае бамурд

گفت کسی خواجه سنایی بمرد

Марги чунин хоҷа на корӣаст хирад

مرگ چنین خواجه نه کاریست خرد

Қолаби хокӣ ба замини боздод

قالب خاکی به زمین بازداد

Рӯҳи табиӣ ба фалаки воспрд

روح طبیعی به فلک واسپرد

Моҳи вуҷӯдаши з ғуборӣ бараст

ماه وجودش ز غباری برست

Оби ҳётш ба даромад зи дард

آب حیاتش به درآمد ز درد

Партави хуршед ҷудо шуд зи тан

پرتو خورشید جدا شد ز تن

Ҳар чаҳ зи хуршед ҷудо шуд Фсрд

هر چه ز خورشید جدا شد فسرد

Софии ангур ба майхона рафт

صافی انگور به میخانه رفت

Чунк аҷали хӯшаи танро фишурд

چونک اجل خوشه تن را فشرد

Шуд ҳамагии ҷон мисли офтоб

شد همگی جان مثل آفتاب

Ҷон шударо мурда набояд шимурд

جان شده را مرده نباید شمرد

Мағз ту нағзаст магари пӯсти мард

مغز تو نغزست مگر پوست مرد

Мағз намирад магараши дӯсти барад

مغز نمیرد مگرش دوست برد

Пӯсти бҳли даст дар он мағзи зан

پوست بهل دست در آن مغز زن

ё бишинав қиссаи он тарк ва кард

یا بشنو قصه آن ترک و کرد

Кард паии дуздии анбони тарк

کرد پی دزدی انبان ترک

Хирқа бапушеду сару мӯи стрд

خرقه بپوشید و سر و مو سترد

Хониш
ғзл шморҳ 1007 — ъндлӣб
ғзл шморҳ 1007 — фотмҳ зндӣ