Ишқи маро бар ҳамагони баргузед

عشق مرا بر همگان برگزید

Омаду мастонаи рухамро гузид

آمد و مستانه رخم را گزید

Шукр каз он кони зари ҷаъфарӣ

شکر کز آن کان زر جعفری

Рӯй марои нодарра газӣ расед

روی مرا نادره گازی رسید

Боди такаббур агарам дар сараст

باد تکبر اگرم در سرست

Ҳам з дам ӯст ки дар ман дамид

هم ز دم اوست که در من دمید

Кард марои хашми ма ва бар рухам

کرد مرا خشم مه و بر رخم

Гунбади нилии сира нилӣ кашид

گنبد نیلی سره نیلی کشید

Бодаи фаровон ва яке ҷоми не

باده فراوان و یکی جام نی

Бӯса паёпай шуду лаби нопадид

بوسه پیاپی شد و لب ناپدید

эй шаби куфр аз маи ту рӯзи дайн

ای شب کفر از مه تو روز دین

Гашта язид аз дами ту боязид

گشته یزید از دم تو بایزید

Гӯи саги нафаси ин ҳама олам бигир

گو سگ نفس این همه عالم بگیر

Кӣ шавад аз саги лаби дарёи палид

کی شود از سگ لب دریا پلید

Қуфли хдоииши басии хӯн ки рехт

قفل خداییش بسی خون که ریخت

Хунаш бирезем чу омад калид

خونش بریزیم چو آمد کلید

Ҷон ба саодати бикашади нафас ро

جان به سعادت بکشد نفس را

То ба ҳам уфтанд Саиду шаҳид

تا به هم افتند سعید و شهید

Ҳеҷ шикорӣ нараҳад зон сайёд

هیچ شکاری نرهد زان صیاد

Кӯи зи сегиҳои саг тан раҳед

کو ز سگی‌های سگ تن رهید

эй хрФи пери ҷавони шӯи зи сар

ای خرف پیر جوان شو ز سر

Тоза шуд аз ёр ҳазорон қадед

تازه شد از یار هزاران قدید

Ваии бадани мурдаи буруни ои зи гӯр

وی بدن مرده برون آ ز گور

Сувар дамиданд зи арши Маҷид

صور دمیدند ز عرش مجید

Хомаш ва бишинав дуҳули хомашон

خامش و بشنو دهل خامشان

Аидки аллоҳ ба айши ҷадид

ایدک الله به عیش جدید

Хониш
ғзл шморҳ 1006 — ъндлӣб
ғзл шморҳ 1006 — фотмҳ зндӣ