Агар бодаи хурии бории зи дасти дилбари мо хур

اگر باده خوری باری ز دست دلبر ما خور

зи дасти ёри отшрўии олами сӯзи зебои хур

ز دستِ یارِ آتشرویِ عالم‌سوزِ زیبا خور

Наме шояд ки чун барқӣ ба ҳар дами хирмании сӯзӣ

نمی‌شاید که چون برقی به هر دم خرمنی سوزی

Мисоли кишти кӯҳистони ҳамаи шарбати зи болои хур

مثال کشت کوهستان همه شربت ز بالا خور

Агар хоҳӣ ки чун маҷнӯни ҳиҷоби ақли брдрӣ

اگر خواهی که چون مجنون حجاب عقل بردری

зи дасти ишқи побарҷои шароби он ҷои з бе ҷои хур

ز دست عشق پابرجا شراب آن جا ز بی‌جا خور

Агар дилтангу бдрнгӣ ба зер гулбунаш биншин

اگر دلتنگ و بدرنگی به زیر گلبنش بنشین

Вагар махмуру мғмўрӣ аз ин бгзидаҳи саҳбои хур

وگر مخمور و مغموری از این بگزیده صهبا خور

Гризонсти ин соқӣ аз ин мисатони номӯсӣ

گریزانست این ساقی از این مستانِ ناموسی

Агар авбошу қлошӣ , махӯр пинҳону пайдои хур

اگر اوباش و قلاشی، مخور پنهان و پیدا خور

Ҳарифонгар ҳамеи хоҳӣ чу бастомӣ ва чун крхӣ

حریفان گر همی‌خواهی چو بسطامی و چون کرخی

Махӯр бода дар ин гулхан , бар он сақфи мълои хур

مخور باده در این گلخن، بر آن سقف معلا خور

Биравгар коркии дорӣ ба кор хештан биншин

برو گر کارکی داری به کار خویشتن بنشین

Чу бар Юсуф нае маҷнӯн ; ғами нони Зулайхои хур

چو بر یوسف نه‌ای مجنون؛ غم نان زلیخا خور

Касе дукон кунад вайрон ки бтол ҷаҳон бошад

کسی دکان کند ویران که بطال جهان باشد

Чу нарабӯд ҳаст сайлобат , ту об аз машки саққои хур

چو نربود‌ه‌است سیلابت، تو آب از مشک سقا خور

Бигард деги ин дунё чу кФлиз ар ҳамеи гардӣ

بگردِ دیگِ این دنیا چو کفلیز ار همی‌گردی

Буруни рӯ эй сияҳи коса , махӯр ҳмроу ҳалвои хур

برون رو ای سیه‌کاسه، مخور حمرا و حلوا خور

Дар ин бозор эй маҷнӯн чу мнбли гирди тани пурхӯн

در این بازار ای مجنون چو منبل گرد تن پرخون

Чу дар шоҳид тамаъ кардӣ бирав шамшери лолои хур

چو در شاهد طمع کردی برو شمشیر لالا خور

Агар муштоқи ишроқоти шамси аддӣни табризӣ

اگر مشتاق اشراقات شمس الدین تبریزی

Шароби сабру тақворо ту беикроҳу сафрои хур

شراب صبر و تقوا را تو بی‌اکراه و صفرا خور