Даии саҳарӣ бар гузарӣ гуфт марои ёр

دی سحری بر گذری گفت مرا یار

Шефта ва бехабарӣ чанд аз ин кор

شیفته و بی‌خبری چند از این کار

Чеҳраи ман рашки гулу дидаи худ ро

چهره من رشک گل و دیده خود را

Карда пар аз хӯни ҷигар дар талаби хор

کرده پر از خون جگر در طلب خار

Гуфтам кӣ пеши қадати сарви ниҳолӣ

گفتم کی پیش قدت سرو نهالی

Гуфтам кӣ пеши рахти шамъи фалаки тор

گفتم کی پیش رخت شمع فلک تار

Гуфтам кӣ зеру зибри чарху заминат

گفتم کی زیر و زبر چرخ و زمینت

Нест аҷабгар бар ту нест марои бор

نیست عجب گر بر تو نیست مرا بار

Гуфт манам ҷону дилати хира чаҳ бошӣ

گفت منم جان و دلت خیره چه باشی

Дам мазан ва бош бар симбрми зор

دم مزن و باش بر سیمبرم زار

Гуфтам кӣ аз дилу ҷони бардаи қарорӣ

گفتم کی از دل و جان برده قراری

Нест марои тоб сукӯн гуфт ба як бор

نیست مرا تاب سکون گفت به یک بار

Қатраи дарёии манӣ дам чаҳ занӣ беш

قطره دریای منی دم چه زنی بیش

Ғарқаи шӯу ҷони садафи пари зи гуҳари дор

غرقه شو و جان صدف پر ز گهر دار