Гирам ки буд мейри туро зар ба харвор

گیرم که بود میر تو را زر به خروار

Рухсора чун зари з куҷо ёбад зардор

رخساره چون زر ز کجا یابد زردار

Аз длшдаҳи зор чу зорӣ бишуниданд

از دلشده زار چو زاری بشنیدند

Аз хоки баромад ба тамошои гулу гулзор

از خاک برآمد به تماشا گل و گلزار

Ҳин ҷома бикун зуд дар ин ҳавзи Фрўрў

هین جامه بکن زود در این حوض فرورو

То бозиреҳӣ аз сар ва аз ғуссаи дастор

تا بازرهی از سر و از غصه دستار

Мо низ чу ту мункири ин ғулғула будем

ما نیز چو تو منکر این غلغله بودیم

Гаштем ба як ғамзаи чунин сғбаҳи дилдор

گشتیم به یک غمزه چنین سغبه دلدار

То кӣ шикании ошиқи худро ту зи ғайрат

تا کی شکنی عاشق خود را تو ز غیرت

Ҳилл то ду се нолаи бикунади ин дили бемор

هل تا دو سه ناله بکند این دل بیمار

Неи неи мҳлш зонк аз он нолаи зораш

نی نی مهلش زانک از آن ناله زارش

Неи халқ замин монаду неи чархаи даввор

نی خلق زمین ماند و نی چرخه دوار

Имрӯз аҷаб нест агар фош нагардад

امروز عجب نیست اگر فاش نگردد

Он олами мастур ба дастурии саттор

آن عالم مستور به دستوری ستار

Бози ин дили девонаи зи занҷири буруни ҷуст

باز این دل دیوانه ز زنجیر برون جست

Бадаред гиребони худ аз ишқи дгрбор

بدرید گریبان خود از عشق دگربار

Хомаш ки ишорати зи шаҳи ишқ чунин аст

خامش که اشارت ز شه عشق چنین است

Каз сабри гулӯии дилу ҷони гиру биФшор

کز صبر گلوی دل و جان گیر و بیفشار