Нешикар бояд ки бандади пеши он лабҳо камар
نیشکر باید که بندد پیش آن لبها کمر
Хусравӣ бояд ки нӯшам зон лаби ширини шукр
خسروی باید که نوشم زان لب شیرین شکر
Блак дарёӣаст ишқу мавҷ раҳмат ме занад
بلک دریاییست عشق و موج رحمت میزند
Абри бифиристад ба даврон ва ба наздикони гуҳар
ابر بفرستد به دوران و به نزدیکان گهر
Сад салому бандагӣ эй ҷон аз ин мисатон бихон
صد سلام و بندگی ای جان از این مستان بخوان
Ҷоми заррини пеши ору сим бар эй симбр
جام زرین پیش آر و سیم بر ای سیمبر
Пушти онии ту ки пушташ аз ғаму меҳнати шикаст
پشت آنی تو که پشتش از غم و محنت شکست
Оби онӣ ки надорад ҳеҷ обӣ бар ҷигар
آب آنی که ندارد هیچ آبی بر جگر
Пухта шуд нони дилӣ каз туфи ишқ ту бсухт
پخته شد نان دلی کز تف عشق تو بسوخت
Шуд зибардасти абади он каз ту шуд зеру зибр
شد زبردست ابد آن کز تو شد زیر و زبر
Зон сар мастонаш раст аз ханҷари қассоби марг
زان سر مستانش رست از خنجر قصاب مرگ
Ки набуданди андари ин савдо чу сотўрии дўср
که نبودند اندر این سودا چو ساطوری دوسر
намебиор эй ишқи баҳри ҷони фарзандони хеш
می بیار ای عشق بهر جان فرزندان خویش
Маҳв кун андешаҳоро зон шароб чун шарар
محو کن اندیشهها را زان شراب چون شرر
Дай бидодӣ онч додӣ ҷамъро эй мирдод
دی بدادی آنچ دادی جمع را، ای میرِ داد
Бахши имрӯзӣнаи кӯ эй ҳар дамӣ бахшанда тар
بخش امروزینه کو؟ ای هر دمی بخشندهتر
Бас куну парда дигар зан то нагардад каси малул
بس کن و پرده دگر زن تا نگردد کس ملول
Май пар аз боғӣ ба боғии ин чунин кун пуршукр
میپَر از باغی به باغی، این چنین کن پر شکر