Дар самоъ ошиқон зад фару тобиш бар асир

در سماع عاشقان زد فر و تابش بر اثیر

Гар самоъи мункирон андар нагирад гӯи мгир

گر سماع منکران اندر نگیرد گو مگیر

Қисмат ҳақаст қавмӣ дар миёни офтоб

قسمت حقست قومی در میان آفتاب

Пои кўбоннду қавмӣ дар миёни змҳрир

پای کوبانند و قومی در میان زمهریر

Қисмат ҳақаст қавмӣ дар миёни оби шӯр

قسمت حقست قومی در میان آب شور

Талх ва ғамгинанду қавмӣ дар миёни шаҳду шер

تلخ و غمگینند و قومی در میان شهد و شیر

Навбати алФқри фахрӣ то қиёмат ме зананд

نوبت الفقر فخری تا قیامت می‌زنند

Ту ки дорӣ май хур ва май даҳ шабу рӯз эй фақир

تو که داری می‌خور و می‌ده شب و روز ای فقیر

Фақрро дар нури яздони ҷӯи мҷуи андари пилос

فقر را در نور یزدان جو مجو اندر پلاس

Ҳар бараҳнаи мард будӣ мард будӣ низ сайр

هر برهنه مرد بودی مرد بودی نیز سیر

Бонг мурғон мерасад бар мефишонӣ пару бол

بانگ مرغان می‌رسد بر‌می‌فشانی پر و بال

Лек агар хоҳӣ биппарӣ пойро баркаш зи қӣр

لیک اگر خواهی بپری پای را برکش ز قیر

Ақли ту дарбанди ҷону табъи ту дарбанди нон

عقل تو دربند جان و طبع تو دربند نان

Мағзҳо андари хумору дастҳо андари хамир

مغزها اندر خمار و دست‌ها اندر خمیر

ЪорФогар коҳилӣ омад қирони коҳилон

عارفا گر کاهلی آمد قران کاهلان

Ҷоء насруллоҳ омад абшрўои ҷоءи албшир

جاء نصرالله آمد ابشروا جاء البشیر

Гармии худро дигар ҷо харҷ кардӣ эй ҷавон

گرمی خود را دگر جا خرج کردی ای جوان

Ҳар кӣ он ҷо гарм бошад ин тараф бошад зҳир

هر کی آن جا گرم باشد این طرف باشد زحیر

Гарме бо сардеу сарде бо гарме

گرمیی با سردیی و سردیی با گرمیی

Чунк он ҷои гарм будӣ сардии ин ҷои ногузир

چونک آن جا گرم بودی سردی این جا ناگزیر

Лек навмидӣ раҳо кун гармии ҳақ бе ҳадаст

لیک نومیدی رها کن گرمی حق بی‌حدست

Пеши ин хуршеди гармии зарра Эй бошад съир

پیش این خورشید گرمی ذره‌ای باشد سعیر

Ҳамчуи миғнотис май каши толибонро бе забон

همچو مغناطیس می‌کش طالبان را بی‌زبان

Бас буд бисёр гуфтӣ эй нзир бе назир

بس بوَد بسیار گفتی ای نذیر بی‌نظیر

Хониш
ғзл шморҳ 1069 — нознӣн бозӣон