Амири ҳасан хандон кун ҳашам ро

امیر حسن خندان کن حَشَم را

Вуҷӯдии бахши мари муштии адам ро

وجودی بخش مر مشتی عدم را

Сиёҳӣ май намояди лашкари ғам

سیاهی می‌نماید لشکر غم

Зафари даҳ шодии соҳиби илм ро

ظفر ده شادی صاحب علم را

Ба ҳасани худ ту шодиро бикун шод

به حسن خود تو شادی را بکن شاد

Ғаму андӯҳи даҳ андӯҳу ғам ро

غم و اندوه ده اندوه و غم را

Карамро шодмон кун аз ҷамолат

کرم را شادمان کن از جمالت

Ки ҳасан ту диҳад сад ҷони карам ро

که حسن تو دهد صد جان کرم را

Ту корам зон бар симин чу зар кун

تو کارم زان بر سیمین چو زر کن

Ту лаълин кун рух ҳамчун зарам ро

تو لعلین کن رخ همچون زرم را

Дило чун толиби бешии ишқӣ

دلا چون طالب بیشی عشقی

Ту кам андеш дар дил беш ва кам ро

تو کم اندیش در دل بیش و کم را

Бунаи он сар ба пеши шамси табриз

بنه آن سر به پیش شمس تبریز

Ки имони сети саҷдаи он санам ро

که ایمان‌ست سجده آن صنم را