Марои ҳалво ҳавас кардаст ҳалво
مرا حلوا هوس کردست حلوا
Маяфкан ваъдаи ҳалво ба фардо
میفکن وعده حلوا به فردا
Дил ва ҷонам бидон ҳалвост пайваст
دل و جانم بدان حلواست پیوست
Ки сӯфиро сафои орад на сафро
که صوفی را صفا آرد نه صفرا
Зиҳии ҳалвои гарму чарбу ширин
زهی حلوای گرم و چرب و شیرین
Ки ҳар дам мерасад бӯяши зи боло
که هر دم میرسد بویش ز بالا
Даҳоне бастаи ҳалвои хур чу анҷӣр
دهانی بسته حلوا خور چو انجیر
зи дили хури ҳеҷ даст ва лаб меало
ز دل خور هیچ دست و لب میالا
Аз он дастаст ин ҳалво аз он даст
از آن دستست این حلوا از آن دست
Бихӯр зон даст эй бедаст ва бе по
بخور زان دست ای بیدست و بیپا
Дамӣ бо мстФо ва коса бошем
دمی با مصطفا و کاسه باشیم
Ки ӯ мехӯрд аз он ҷои шеру хурмо
که او می خورد از آن جا شیر و خرما
Аз он хурмо ки Марямро Нидо кард
از آن خرما که مریم را ندا کرد
Куллӣу ашрбӣу қрӣ айнан
کلی و اشربی و قری عینا
Далели онки зода ақл кулем
دلیل آنک زاده عقل کلیم
Нидояш мерасад к-эии ҷони бобо
ندایش میرسد کای جان بابا
Ҳаме хонд ки фарзандони биёед
همیخواند که فرزندان بیایید
Ки хон оростаи сету ёр танҳо
که خوان آراستهست و یار تنها