Суст макун зиҳ ки ман тири туами чорпр

سست مکن زه که من تیر توام چارپر

Рӯй магардон ки ман як дилаам неи дўср

روی مگردان که من یک دله‌ام نی دوسر

Аз ту задани теғи тези вази дилу ҷони сад ризо

از تو زدن تیغ تیز وز دل و جان صد رضا

Як суханам чун қазои не агарам неи магар

یک سخنم چون قضا نی اگرم نی مگر

Гар бикашӣ зулфиқори собитаму пойдор

گر بکشی ذوالفقار ثابتم و پایدار

Не бигурезам чу боди неи бмрм чун шарар

نی بگریزم چو باد نی بمرم چون شرر

Ҷон бисипорам ба теғ ҳеҷ нагӯям дареғ

جان بسپارم به تیغ هیچ نگویم دریغ

Аз ҷиҳати захми теғи сохт ҳақам чун сипар

از جهت زخم تیغ ساخت حقم چون سپر

Теғи зан эй офтоби гардани шабро ба тоб

تیغ زن ای آفتاب گردن شب را به تاب

Зулмати шабҳо з чист кӯраи хоки кидир

ظلمت شب‌ها ز چیست کوره خاک کدر

Маъдан сабраст тани маъдан шукраст дил

معدن صبرست تن معدن شکر است دل

Маъдани хандаи сети шаш маъдани раҳмати ҷигар

معدن خنده‌ست شش معدن رحمت جگر

Бар сари ман чун кулоҳи сози шҳо тахтгоҳ

بر سر من چون کلاه ساز شها تختگاه

Дар бар худ чун қабо танг бигирам ба бар

در بر خود چون قبا تنگ بگیرم به بر

Гуфт касе ишқро сӯрату даст аз куҷо

گفت کسی عشق را صورت و دست از کجا

Мунаббат ҳар дасту пои ишқ буд дар сувар

منبت هر دست و پا عشق بود در صور

Неи падару модарати як дамае ишқи бохт

نی پدر و مادرت یک دمه‌ای عشق باخت

Чунк ягона шуданд чун ту касе кард сар

چونک یگانه شدند چون تو کسی کرد سر

Ишқ ки бедаст ӯ дасти туро дасти сохт

عشق که بی‌دست او دست تو را دست ساخت

Бесару дасташи мубини шакл дигар кун назар

بی‌سر و دستش مبین شکل دگر کن نظر

Ранги ҳама рӯйҳо оби ҳамаи ҷӯй ҳо

رنگ همه روی‌ها آب همه جوی‌ها

Муфаххари табризи дони шамси ҳақ эй дидаи вар

مفخر تبریز دان شمس حق ای دیده ور