Аз давр бидида шамси дайн ро

از دور بدیده شمس دین را

Фахри табризу рашки чин ро

فخر تبریز و رشک چین را

Он чашму чароғи осмон ро

آن چشم و چراغ آسمان را

Он зиндакунанда замин ро

آن زنده کننده زمین را

эй гашта чунон ва он чунонтар

ای گشته چنان و آن چنانتر

Ҳар ҷон ки бидида ӯ чунин ро

هر جان که بدیده او چنین را

Гуфто ки киро кашам ба зорӣ

گفتا که که را کشم به زاری

Гуфтамаш ки бандаи камӣн ро

گفتمش که بنده کمین را

Ин гуфтан буду ногаҳонӣ

این گفتن بود و ناگهانی

Аз ғайби кушод ӯ камӣн ро

از غیب گشاد او کمین را

Оташи дарзад ба ҳаст банда

آتش درزد به هست بنده

Вази бехи бикунади кибру кин ро

وز بیخ بکند کبر و کین را

Бе дили сияҳии лола зон май

بی دل سیهی لاله زان می

Сармасти бикради ёсамин ро

سرمست بکرد یاسمین را

Дар доман ӯст айни мақсӯд

در دامن اوست عین مقصود

Бар мо бФшонди остин ро

بر ما بفشاند آستین را

Шоҳӣ ки чу рух намӯд ма ро

شاهی که چو رخ نمود مه را

Бар асби фалаки ниҳоди зин ро

بر اسب فلک نهاد زین را

Биншин кажу рости гӯ ки набӯд

بنشین کژ و راست گو که نبود

Ҳамтои шаҳи рӯҳи ростин ро

همتا شه روح راستین را

Валлоҳ ки аз ӯ хабар набошад

والله که از او خبر نباشد

Ҷбрили муқаддаси амин ро

جبریل مقدس امین را

Ҳоле чаҳ занад ба қол оварад

حالی چه زند به قال آورد

ӯ чархи баланди ҳафтумин ро

او چرخ بلند هفتمین را

Чун чашм дигар дар ӯ кушодем

چون چشم دگر در او گشادیم

Як ҷӯи нхрими мо яқин ро

یک جو نخریم ما یقین را

Оўаҳ ки бикради бозгўнаҳ

آوه که بکرد بازگونه

Он давлати васли пӯстин ро

آن دولت وصل پوستین را

эй мутриби ишқи шамси дайнам

ای مطرب عشق شمس دینم

Ҷони ту ки бозгуи ҳамин ро

جان تو که بازگو همین را

Чун менарасм ба дстбўсш

چون می‌نرسم به دستبوسش

Бар хоки ҳамеи занами ҷабин ро

بر خاک همی‌زنم جبین را