Раҳм кун ар захм шавам сар ба сар

رحم کن ار زخم شوم سر به سر

Марҳами сабрами даҳу ранҷами бабр

مرهم صبرم ده و رنجم ببر

Вари ҳама дар заҳри диҳӣ ғӯта ам

ور همه در زهر دهی غوطه‌ام

Заҳри марои ғӯтаи даҳ андари шукр

زهر مرا غوطه ده اندر شکر

Баҳр агар талх буд ҳамчуи заҳр

بحر اگر تلخ بود همچو زهر

Ҳаст садафи исмати ҷони гуҳар

هست صدف عصمت‌ِ جان گهر

Абри турши рӯ ки ғам ангез шуд

ابر ترش‌رو که غم‌انگیز شد

Мужда ту додяш зи ризқу мтр

مژده تو دادیش ز رزق و مطر

Модар агар чаҳ ки ҳама раҳмат аст

مادر اگر چه که همه رحمت است

Раҳмати ҳақи байни ту зи қаҳри падар

رحمت حق بین تو ز قهر پدر

Серумаи нав бояд дар чашми дил

سرمه نو باید در چشم دل

Вар на чаҳ донад раҳи серумаи басар

ور نه چه داند ره سرمه بصر

Буд ба Басра ба яке кӯи хароб

بود به بصره به یکی کو خراب

Хонаи дарвеш ба аҳди умр

خانه درویش به عهد عمر

Муфлису мискини баду соҳиби аёл

مفلس و مسکین بُد و صاحب‌عیال

Ҷумлаи он хонаи як аз як бтар

جمله آن خانه یک از یک بتر

Ҳар як машҳур ба хўоҳндгӣ

هر یک مشهور به خواهندگی

Халқи зи баси кдиаҳи шан бар ҳазар

خلق ز بس کدیه شان بر حذر

Буд лиҳофи шабашони моҳтоб

بود لحاف شبشان ماهتاب

Рӯзи тавофи ҳамашон дар ба дар

روز طواف همشان در به در

Гар бикунами қиссаи зи адбиршон

گر بکنم قصه ز ادبیرشان

Дард дил афзоед бо дарди сар

درد دل افزاید با درد سر

Шоҳ карӣмӣ барисед аз шикор

شاه کریمی برسید از شکار

Шуд сӯии он хонаи зи гирди сафар

شد سوی آن خانه ز گرد سفر

Дар бузад аз тишнагӣу оби хост

در بزد از تشنگی و آب خواست

Омад аз он хонаи ятемӣ ба дар

آمد از آن خانه یتیمی به در

Гуфт ки ҳаст об вале кӯза нест

گفت که هست آب ولی کوزه نیست

Оби ятемон буд аз чашм тар

آب یتیمان بود از چشم تر

Шоҳ дар ин буд ки лашкар расед

شاه در این بود که لشکر رسید

Ҳамчуи ситораи ҳамаи гирди қамар

همچو ستاره همه گرد قمر

Гуфт барои дили ман ҳар яке

گفت برای دل من هر یکی

Дар ҳақи ин қавм бубахшед зар

در حق این قوم ببخشید زر

Ганҷ шуд он хонаи зи иқболи шоҳ

گنج شد آن خانه ز اقبال شاه

Равшану оростаи зеру зибр

روشن و آراسته زیر و زبر

Валвалау овоза ба шаҳри аўФтод

ولوله و آوازه به شهر اوفتاد

Шаҳр ба назораи паии як дигар

شهر به نظاره پی یک دگر

Гуфт яке ки охир эй муфлисон

گفت یکی که‌آخر ای مفلسان

Кишт ба як рӯз наёяд ба бар

کشت به یک روز نیاید به بر

Ҳоли шумо даии ҳамагон дида анд

حال شما دی همگان دیده‌اند

Кун Фикўн кас нашавад бахти вар

کن فیکون کس نشود بخت‌ور

Вари бишавади бахти вари охири чунин

ور بشود بخت‌ور آخر چنین

Кӣ шавад ӯ ҳамчуи фалаки мштҳр ?

کی شود او همچو فلک مشتهر‌؟

Гуфт карӣмии сӯй бар мо гузашт

گفت کریمی سوی بر ما گذشت

Кард дар ин хона ба раҳмати назар

کرد در این خانه به رحمت نظر

Қисса дарозасту ишорат бас аст

قصه درازست و اشارت بس است

Дидаи фузуни дору сухани мухтасар

دیده فزون دار و سخن مختصر

Хониш
ғзл шморҳ 1170 — ъндлӣб