Бархезу сабӯҳро бёро

برخیز و صبوح را بیارا

Прлхлхаҳ кун канори мо ро

پُر لَخلخه کن کنار ما را

Пеши ори шароби ранг омез

پیش آر شراب رنگ آمیز

эй соқии хуби хуби симо

ای ساقی خوب خوب سیما

Аз ман пурсед кӯ чаҳ соқист

از من پرسید کو چه ساقیست

Қандаст ва ҳазор ратли ҳалво

قندست و هزار رطل حلوا

Он соғари пръқори брриз

آن ساغر پرعقار برریز

Бар васвасаи маҳоли паймо

بر وسوسهٔ محال‌پیما

Он май ки чу съўаҳ зу банушад

آن می که چو صعوه زو بنوشد

Оҳанг кунад ба сайди анқо

آهنگ کند به صید عنقا

Зон пеш ки дррсди гаронӣ

زان پیش که دررسد گرانی

Бурҷаи сабку миёни мо о

برجه سبک و میان ما آ

Май гирд ва чу моҳи нур май даҳ

می‌گرد و چو ماه نور می‌ده

Ҳмро медаҳ бидон ҳумайро

حمرا می ده بدان حمیرا

Моро ҳамаи масту каф занон кун

ما را همه مست و کف‌زنان کن

Ваон гоҳ назора кун тамошо

وان گاه نظاره‌کن تماشا

Дар гардишу шеваҳои мисатон

در گردش و شیوه‌های مستان

Дар арбадаҳои дар ълоло

در عربده‌های در علالا

Дар гардан ин фиканда он даст

در گردن این فکنده آن دست

Кони шоҳи ману ҳабибу мавло

کان شاه من و حبیب و مولا

ӯ низ ббрдаҳ рӯй чун гул

او نیز ببرده روی چون گل

Май бӯсади ёрро кафи по

می‌بوسد یار را کف پا

Ин кӣсаи кушода аз саховат

این کیسه گشاده از سخاوت

Ки харҷ кунед бе муҳобо

که خرج کنید بی‌محابا

Дастор ва қабо фиканда он низ

دستار و قبا فکنده آن نیز

Кинро ба гарав наед фардо

کاین را به گرو نهید فردا

Сад модар ва сад падар надорад

صد مادر و صد پدر ندارد

Он меҳр ки мебаҷушад он ҷо

آن مِهر که مِی بجوشد آنجا

Ин меомад усӯли хешӣ

این مِی آمد اصول خویشی

Каз скр чунин шуданд аъдо

کز سکر چنین شدند اعدا

Он арбада дар шароби дунёст

آن عربده در شراب دنیاست

Дар базм худо набошад он ҳо

در بزم خدا نباشد آن‌ها

Неи шӯришу неи Қайсату неи ҷанг

نی شورش و نی قیست و نی جنگ

Соқисту шароби маҷлиси оро

ساقیست و شراب مجلس آرا

Хомӯш ки зи скри нафаси кофар

خامش که ز سکر نفس کافر

намегуяд лои илоҳи ало

می‌گوید لا اله الا