То чанд ту пас рӯй ба пеши о

تا چند تو پس روی به پیش آ

Дар куфри Марв ба сӯии кеши о

در کفر مرو به سوی کیش آ

Дар неши ту нӯши байн ба неши о

در نیش تو نوش بین به نیش آ

Охири ту ба асли асли хеши о

آخر تو به اصل اصل خویش آ

Ҳар чанд ба сӯрат аз заминӣ

هر چند به صورت از زمینی

Пас риштаи гавҳари яқинӣ

پس رشته گوهر یقینی

Бар махзани нури ҳақи Аминӣ

بر مخزن نور حق امینی

Охири ту ба асли асли хеши о

آخر تو به اصل اصل خویش آ

Худро чу ба бехудӣ бибастӣ

خود را چو به بی‌خودی ببستی

Май донки ту аз худии брстӣ

می‌دانک تو از خودی برستی

Вази банди ҳазор доми ҷустӣ

وز بند هزار دام جستی

Охири ту ба асли асли хеши о

آخر تو به اصل اصل خویش آ

Аз пушти Халифае бзодӣ

از پشت خلیفه‌ای بزادی

Чашмӣ ба ҷаҳони дуни кушодӣ

چشمی به جهان دون گشادی

Оўаҳ ки бад-ӣни қадари ту шодӣ

آوه که بدین قدر تو شادی

Охири ту ба асли асли хеши о

آخر تو به اصل اصل خویش آ

Ҳар чанд тилисми ин ҷаҳонӣ

هر چند طلسم این جهانی

Дар ботини хештани ту конӣ

در باطن خویشتن تو کانی

Бигушоӣ ду дида наоне

بگشای دو دیده نهانی

Охири ту ба асли асли хеши о

آخر تو به اصل اصل خویش آ

Чун зодаи партави ҷалолӣ

چون زاده پرتو جلالی

Вази толеъи саъди неки фолӣ

وز طالع سعد نیک فالی

Аз ҳар адамии ту чанд нолӣ ?

از هر عدمی تو چند نالی‌‌؟

Охири ту ба асли асли хеши о

آخر تو به اصل اصل خویش آ

Лаълӣ ба миёни санги хоро

لعلی به میان سنگ خارا

То чанд ғалати диҳии ту мо ро

تا چند غلط دهی تو ما را

Дар чашми ту зоҳири сети ёро

در چشم تو ظاهر‌ست یارا

Охири ту ба асли асли хеши о

آخر تو به اصل اصل خویش آ

Чун аз бар ёри саркаши ое

چون از بر یار سرکش آیی

Сармасту латифу дилкаши ое

سرمست و لطیف و دلکش آیی

Бо чашми хушу пари оташи ое

با چشم خوش و پر‌آتش آیی

Охири ту ба асли асли хеши о

آخر تو به اصل اصل خویش آ

Дар пеш ту дошт ҷоми боқӣ

در پیش تو داشت جام باقی

Шамси табризи шоҳу соқӣ

شمس تبریز شاه و ساقی

Субҳони аллоҳи зиҳии равоқӣ

سبحان الله زهی رواقی

Охири ту ба асли асли хеши о

آخر تو به اصل اصل خویش آ

Хониш
ғзл шморҳ 120 — нознӣн бозӣон
ғзл шморҳ 120 — орш хӣрободӣ
ғзл шморҳ 120 — прӣ соткнӣ ъндлӣб