Имрӯз хушаст дил ки ту дӯш

امروز خوش است دل که تو دوش

Хӯни дил мо бихӯрадае нӯш

خون دل ما بخورده‌ای نوش

эй дӯш намӯда рӯй чун моҳ

ای دوش نموده روی چون ماه

Ва имрӯзи ҳазор шаклу рӯпӯш

و امروز هزار شکل و روپوش

Дили саҷдаи кунон ба пеши он чашм

دل سجده کنان به پیش آن چشم

Ҷони ҳалқа шуда ба пеши он гӯш

جان حلقه شده به پیش آن گوش

Ҳар лаҳзаи ишоратӣ ки ҳаши дор

هر لحظه اشارتی که هش دار

Ҳаш май хоҳии зи мард бе ҳуш

هش می‌خواهی ز مرد بی‌هوش

Срнои туами марои ту гӯйӣ

سرنای توام مرا تو گویی

Ман дар ту Фрўдмми ту мхрўш

من در تو فرودمم تو مخروش

Аз бим ту гашта шери гурба

از بیم تو گشته شیر گربه

Дар хоки хазидаи сабр чун мӯш

در خاک خزیده صبر چون موش

Ҳар зарраи канор агар кушояд

هر ذره کنار اگر گشاید

Хуршед нагунҷад андари оғӯш

خورشید نگنجد اندر آغوش

Хуршед чу шуд туро харидор

خورشید چو شد تو را خریدار

эй зарра ба нақд нася бифурӯш

ای ذره به نقد نسیه بفروش

Боқӣ ғазал магӯ ки ҳайфаст

باقی غزل مگو که حیفست

Мо дар гуфтору дӯсти хомӯш

ما در گفتار و دوست خاموش

Лекин чаҳ кунам ки расми куҳнаи сет

لیکن چه کنم که رسم کهنه‌ست

Дарёи хомӯшу мавҷ дар ҷӯш

دریا خاموش و موج در جوش