Бибояд ишқро эй дӯсти дрдк

بباید عشق را ای دوست دردک

Дили пурдарду рухсорони зрдк

دل پردرد و رخساران زردک

эй бе дарди дил ва бе сӯзи сина

که بی‌درد دل و بی‌سوز سینه

Буд даъвии муштоқяти срдк

بود دعوی مشتاقیت سردک

Ҷаҳони ишқи бас беҳад ҷаҳонаст

جهان عشق بس بی‌حد جهانست

Ту дории дидагони неки хурдак

تو داری دیدگان نیک خردک

Чаҳ донад рӯстои махзани шоҳ

چه داند روستایی مخزن شاه

Кмоҷ ва дуғ донад ҷони крдк

کماج و دوغ داند جان کردک

Биҷузи бонг дафат набӯд насибӣ

بجز بانگ دفت نبود نصیبی

Чу ҳастӣ чун хсӣ дар рӯзи грдк

چو هستی چون خصی در روز گردک

Агар хоҳӣ ки марди кори гардӣ

اگر خواهی که مرد کار گردی

зи кору бори худ шӯи зуди Фрдк

ز کار و بار خود شو زود فردک

Чу чизе ёфтӣ худро ту мафруш

چو چیزی یافتی خود را تو مفروش

Ба пеш ҳар дукон монанди қрдк

به پیش هر دکان مانند قردک

Ки даъвии мардят бе ҷони мардон

که دعوی مردیت بی‌جان مردان

Бидон орад ки гўиндт ки мардак

بدان آرد که گویندت که مردک

Агар ногоҳ мардӣ пеш уфтад

اگر ناگاه مردی پیش افتد

Ба хӯни худ дарии кории нбрдк

به خون خود دری کاری نبردک

Ту дидаи бастае дар зуҳд ме бош

تو دیده بسته‌ای در زهد می‌باش

Ба тасбеҳ ва ба зикр чанд врдк

به تسبیح و به ذکر چند وردک

Макун шайхии дурӯғӣ бар мурӣдон

مکن شیخی دروغی بر مریدان

Ар он нозу киришмае Фсрдк

ار آن ناز و کرشمه ای فسردک

Шаҳи шатранҷӣ ар ту каж бибозӣ

شه شطرنجی ار تو کژ ببازی

Ба шамси аддӣни табризии ту нрдк

به شمس الدین تبریزی تو نردک