Чу зад фироқи ту бар сари маро ба неруи санг
چو زد فراق تو بر سر مرا به نیرو سنگ
Расед бар сари ман баъд аз он з ҳар сӯи санг
رسید بر سر من بعد از آن ز هر سو سنگ
Ҳазор санги зи офоқ бар серум ояд
هزار سنگ ز آفاق بر سرم آید
Чунон набошад каз дасти ёри хуши хуи санг
چنان نباشد کز دست یار خوش خو سنگ
Марои зи матбахи ишқи хуши ту бӯе буд
مرا ز مطبخ عشق خوش تو بویی بود
Фироқ мезанад аз бахти ман бар он бӯи санг
فراق میزند از بخت من بر آن بو سنگ
зи даст ту шавад он санг лаъл ме донам
ز دست تو شود آن سنگ لعل میدانم
Ба имтиҳон ба кафовар ба дасти худ ту санг
به امتحان به کف آور به دست خود تو سنگ
Агар фитад назари лутфи ту ба кӯҳ ва ба санг
اگر فتد نظر لطف تو به کوه و به سنگ
Шавад ҳамаи зар ва гӯйанд дар ҷаҳони кӯи санг
شود همه زر و گویند در جهان کو سنگ
Сахои кафи тугар чрбшӣ ба кӯҳ диҳад
سخای کف تو گر چربشی به کوه دهد
Диҳад ба хушки димоғон ҳамеша чрбўснг
دهد به خشک دماغان همیشه چربوسنگ
зи лутфгар ба ҷаҳон дар назар кунӣ як дам
ز لطف گر به جهان در نظر کنی یک دم
Равон кунад зи арақи сад Фурот ва сад ҷӯи санг
روان کند ز عرق صد فرات و صد جو سنگ
Агар зи оби ҳаёти ту санг тар гардад
اگر ز آب حیات تو سنگ تر گردد
Ҳаёт гираду машки окнд чу оҳӯи санг
حیات گیرد و مشک آکند چو آهو سنگ
Ба обгинаи ин дил назар кун аз сари лутф
به آبگینه این دل نظر کن از سر لطف
Ки металаб кунад аз васли ту ба ҷон ӯ санг
که می طلب کند از وصل تو به جان او سنگ
Асои ҳиҷри ту гӯйии Асои Мӯсо буд
عصای هجر تو گویی عصای موسی بود
з ҳар ду чашм равон кард об ва ҳар ду санг
ز هر دو چشم روان کرد آب و هر دو سنگ
зи бахти ман зи дили ту саддест аз оҳан
ز بخت من ز دل تو سدیست از آهن
Ки оҳан ояд фарзанд аз зану шӯи санг
که آهن آید فرزند از زن و شو سنگ
Кунун зи ҳиҷри занами санг бар дилами лекин
کنون ز هجر زنم سنگ بر دلم لیکن
Биоваред зи табриз назд ман зу санг
بیاورید ز تبریز نزد من زو سنگ
зи бас ки рӯй ниҳодам ба санг дар табриз
ز بس که روی نهادم به سنگ در تبریز
Ба ҳар тараф диҳадат худ нишонаи рӯи санг
به هر طرف دهدت خود نشانه رو سنگ
Нигарадам аз ҳавасашгар баборад аз сари хашм
نگردم از هوسش گر ببارد از سر خشم
Ба сӯии ҷону дилами дршмор ҳар мӯи санг
به سوی جان و دلم درشمار هر مو سنگ
Валек аз карам бе назири шамси аддӣн
ولیک از کرم بینظیر شمس الدین
Куҷост хоки раҳашро умеду марҷуи санг
کجاست خاک رهش را امید و مرجو سنگ
Дуоӣ ҷонам инаст ки ҷони фидои ту бод
دعای جانم اینست که جان فدای تو باد
Вагар зананд ҳама бар сари дуъогӯи санг
وگر زنند همه بر سر دعاگو سنگ