Бигардон шароб эй санам бе диранг

بگردان شراب ای صنم بی‌درنگ

Ки базмасту чангу трнготрнг

که بزمست و چنگ و ترنگاترنگ

Вале базм рӯҳасту соқии ғайб

ولی بزم روحست و ساقی غیب

Ббўииди буи ва набинед ранг

ببویید بوی و نبینید رنگ

Ту саҳрои дили байн дар он қатраи хӯн

تو صحرای دل بین در آن قطره خون

Зиҳии дашт беҳад дар он кунҷи танг

زهی دشت بی‌حد در آن کنج تنگ

Дар он базм қудсанд абдоли маст

در آن بزم قدسند ابدال مست

На қудсӣ ки уфтад ба дасти фаранг

نه قدسی که افتد به دست فرنگ

Чаҳ афранги ақлӣ ки буд асли дайн

چه افرنگ عقلی که بود اصل دین

Чу ҳалқаи сет бар дар дар он кӯйу днг

چو حلقه‌ست بر در در آن کوی و دنگ

з хушкӣаст ин ақл ва дарёст он

ز خشکیست این عقل و دریاست آن

Бимонадааст беруни зи бими наҳанг

بمانده است بیرون ز بیم نهنگ

Бидиҳ май газофа ба мисатони ҳақ

بده می گزافه به مستان حق

Ки неи арбадаи бинии он ҷо на ҷанг

که نی عربده بینی آن جا نه جنگ

Яке ҷом бинмудашон дар аласт

یکی جام بنمودشان در الست

Ки аз ҷом хуршед доранд нанг

که از جام خورشید دارند ننگ

Ту гӯйӣ ки бедасту шиша ки дид

تو گویی که بی‌دست و شیشه که دید

Шароби длором ва бикунӣу банг

شراب دلارام و بَگْنی و بنگ

Бибин ним шаби халқро ҷумлаи маст

ببین نیم شب خلق را جمله مست

зи сғроқи хобу зи соқии занг

ز سغراق خواب و ز ساقی زنگ

Қатори шутури байн ки гаштанди маст

قطار شتر بین که گشتند مست

Ндонанд афсор аз полҳнг

ندانند افسار از پالهنگ

Хамаш кун ки ағлаби ҳамаи бохўднд

خمش کن که اغلب همه باخودند

Ҳама шаҳр ланганд ту ҳам блнг

همه شهر لنگند تو هم بلنگ

Раҳи сирати шамси табризи гир

ره سیرت شمس تبریز گیر

Ба ҷуръат чу шер ва ба ҳамлаи паланг

به جرات چو شیر و به حمله پلنگ