Муҳимро лутф дар лутфаст аз онам беқарор эй дил

مهم را لطف در لطفست از آنم بی‌قرار ای دل

Дилами пурчашмаи ҳайвони танам дар лолаи зор эй дил

دلم پرچشمه حیوان تنم در لاله زار ای دل

Ба зер ҳар дарахтӣ байн нишаста баҳр рӯй шаҳ

به زیر هر درختی بین نشسته بهر روی شه

Малеҳии Юсуфии маи рӯи латифии глъзор эй дил

ملیحی یوسفی مه رو لطیفی گلعذار ای دل

Фиканда дар дили хубони рӯҳонӣу ҷисмонӣ

فکنده در دل خوبان روحانی و جسمانی

зи ишқи рӯҳу ҷисми худ зи савдоҳо шарор эй дил

ز عشق روح و جسم خود ز سوداها شرار ای دل

Дрокндаҳи зи шодиҳо даруни чокарони худ

درآکنده ز شادی‌ها درون چاکران خود

Мисоли донаҳои дар ки бошад дар анор эй дил

مثال دانه‌های در که باشد در انار ای دل

Ба базм ӯ чу мисатонро канору лутф ҳо бошад

به بزم او چو مستان را کنار و لطف‌ها باشد

Бигирад об бо оташи зи ишқаши ҳам канор эй дил

بگیرد آب با آتش ز عشقش هم کنار ای دل

Дар он хилват ки хубонро ба ҷом хос бинавозад

در آن خلوت که خوبان را به جام خاص بنوازد

Буд рӯҳи аломини ҳорсу Хизраши пардаи дор эй дил

بود روح الامین حارس و خضرش پرده دار ای دل

Чу аз базмаш бурун ояд каминаи чокараши скрон

چو از بزمش برون آید کمینه چاکرش سکران

зи малику малику тахт ва бахт дорад нангу ор эй дил

ز ملک و ملک و تخت و بخت دارد ننگ و عار ای دل

Ҷаҳони бустон ӯро дон ва ин олам чу ғории дон

جهان بستان او را دان و این عالم چو غاری دان

Буруни оради туро лутфаш аз ин торики ғор эй дил

برون آرد تو را لطفش از این تاریک غار ای دل

Гулистонҳоу райҳонҳо шақоӣқҳои гӯногӯн

گلستان‌ها و ریحان‌ها شقایق‌های گوناگون

Бунафшаи зорҳо бар хоку боду обу нор эй дил

بنفشه زارها بر خاک و باد و آب و نار ای دل

Ки ин гулҳои хокии ҳам зи акси он ҳамеи равед

که این گل‌های خاکی هم ز عکس آن همی‌روید

Ту хокӣ май хурии ин ҷои туро он ҷо чаҳ кор эй дил

تو خاکی می‌خوری این جا تو را آن جا چه کار ای دل

Бизан дастӣ ва рақсӣ кун зи ишқи он худовандон

بزن دستی و رقصی کن ز عشق آن خداوندان

Ки чун бӯсӣ аз ӯ ёбӣ кунад офати канор эй дил

که چون بوسی از او یابی کند آفت کنار ای دل

Ба ҷони поки шамси аддӣни худованди худовандон

به جان پاک شمس الدین خداوند خداوندان

Кипурҳо ҳам аз ӯ ёбӣ агар хоҳии фирор эй дил

که پرها هم از او یابی اگر خواهی فرار ای دل

Ба хоки пои табризӣ ки эксираст хок ӯ

به خاک پای تبریزی که اکسیرست خاک او

Ки ҷонҳо ёбӣ ар бар вай кунӣ ҷонии нисор эй дил

که جان‌ها یابی ار بر وی کنی جانی نثار ای دل

Кунун аз ҳиҷр бар поем чунин бандӣаст аз оташ

کنون از هجر بر پایم چنین بندیست از آتش

зи ёдаши масту махмурам агар чандам назор эй дил

ز یادش مست و مخمورم اگر چندم نزار ای دل

Мисол чанг мебошам ҳазорон нағма ҳо дорад

مثال چنگ می‌باشم هزاران نغمه‌ها دارد

Ба лаҳни ишқи ангезиш вагар нолид зор эй дил

به لحن عشق انگیزش وگر نالید زار ای دل

Ба савдои чунон бахтӣ ки маъшӯқ аз сари дастӣ

به سودای چنان بختی که معشوق از سر دستی

Ба дастам дода буд аз лутфи дунболи маҳор эй дил

به دستم داده بود از لطف دنبال مهار ای دل

Бигард мураккабам будӣ ба зери сояи он шоҳ

بگرد مرکبم بودی به زیر سایه آن شاه

Ҳазорон шоҳ дар хизмат ба сафҳо дар қатор эй дил

هزاران شاه در خدمت به صف‌ها در قطار ای دل

Аз ин сӯ на аз он сӯии ҷаҳони рӯҳ то доне

از این سو نه از آن سوی جهان روح تا دانی

Ки он ҷо ки на имсоласт ва он соласт пор эй дил

که آن جا که نه امسالست و آن سالست پار ای دل

Чу дидам ман аноятҳо зи садри ғайби шамси аддӣн

چو دیدم من عنایت‌ها ز صدر غیب شمس الدین

Шудам мағрури хоссаи масту маҷнӯни хумор эй дил

شدم مغرور خاصه مست و مجنون خمار ای دل

Чунон ҳлмӣу тамкинии чунон сабри худовандӣ

چنان حلمی و تمکینی چنان صبر خداوندی

Ки андари сабр Айюбаш нетанд буд ёр эй дил

که اندر صبر ایوبش نتاند بود یار ای دل

Аннан аз ман чунон бартофт ҷое шуд ки ваҳми он ҷо

عنان از من چنان برتافت جایی شد که وهم آن جا

Ба ҷисм ӯ наёбади роҳу неи чашмаши ғубор эй дил

به جسم او نیابد راه و نی چشمش غبار ای دل

Ба даргоҳи худои нолам ки сояи офтобӣ ро

به درگاه خدا نالم که سایه آفتابی را

Ба мо орад ки дилро нест бе ӯ пуду тор эй дил

به ما آرد که دل را نیست بی او پود و تار ای دل

Умедаст эй дили ғамгин ки ногоҳон даройад ӯ

امیدست ای دل غمگین که ناگاهان درآید او

Ту ин ҷонро ба сад ҳила ҳаме кун дордор эй дил

تو این جان را به صد حیله همی‌کن داردار ای دل

Хониш
ғзл шморҳ 1339 — ъндлӣб