Ту маро мебидиҳ ва маст бихобону бҳл

تو مرا می بده و مست بخوابان و بهل

Чун расад навбат хизмат нашавам ҳеҷ хаҷал

چون رسد نوبت خدمت نشوم هیچ خجل

Чу гуҳи хизмат шаҳ ояд ман ме донам

چو گه خدمت شه آید من می‌دانم

Гар зи обу гулам эй дӯсти ним пой ба гул

گر ز آب و گلم ای دوست نیم پای به گل

Дар намозаш чу хурӯсами сабку вақти шинос

در نمازش چو خروسم سبک و وقت شناس

На чу зоғам ки буд наъра ӯ васли гусал

نه چو زاغم که بود نعره او وصل گسل

Ман зи рози хуш ӯ як ду сухан хоҳам гуфт

من ز راز خوش او یک دو سخن خواهم گفت

Дили ман дори дамӣ эй дили ту беғашу ғул

دل من دار دمی ای دل تو بی‌غش و غل

Лиззати ишқ батонро зи зҳирони матлаб

لذت عشق بتان را ز زحیران مطلب

Субҳи козиб буд ин қофиларо сахти мзл

صبح کاذب بود این قافله را سخت مضل

Ман бҳл кардам эй ҷон ки бирезӣ хӯнам

من بحل کردم ای جان که بریزی خونم

Вар нарезӣ ту марои мзлмаҳи дорӣ на бҳл

ور نریزی تو مرا مظلمه داری نه بحل

Пас хамаш кардам ва бо чашм ва ба абрӯ гуфтам

پس خمش کردم و با چشم و به ابرو گفتم

Суханоне ки наёяд ба забон ва ба сҷл

سخنانی که نیاید به زبان و به سجل

Гарчи он фаҳм накардӣ ту вале гарм шудӣ

گرچه آن فهم نکردی تو ولی گرم شدی

Ҳиллаи гармӣ ту бифзо чаҳ кунӣ ҷаҳди мқл

هله گرمی تو بیفزا چه کنی جهد مقل

Сардӣ аз соя буд шамс буд равшану гарм

سردی از سایه بود شمس بود روشن و گرم

Фонии талъати он шамси шӯ эй сард чу зилл

فانی طلعت آن شمس شو ای سرد چو ظل

То даромад бути хубами з дар савмиъаи маст

تا درآمد بت خوبم ز در صومعه مست

Чанд қандили шикастами паии он шамъи чгл

چند قندیل شکستم پی آن شمع چگل

Шамси табризи магар моҳ надонист ҳақат

شمس تبریز مگر ماه ندانست حقت

Ки гирифтор шудаст ӯ ба чунин иллати сил

که گرفتار شدست او به چنین علت سل