Омад баҳор эй дӯстони манзили сӯй бустон кунем

آمد بهار ای دوستان منزل سوی بستان کنیم

Гирди ғарибон чаман хезед то ҷавлон кунем

گرد غریبان چمن خیزید تا جولان کنیم

Имрӯз чун занбӯрҳо парон шавем аз гул ба гул

امروز چون زنبورها پران شویم از گل به گل

То дар асали хонаи ҷаҳони шаш гӯша ободон кунем

تا در عسل خانه جهان شش گوشه آبادان کنیم

Омад расӯлӣ аз чаман кин таблро пинҳон мазан

آمد رسولی از چمن کاین طبل را پنهان مزن

Мо табли хонаи ишқро аз наъраҳо вайрон кунем

ما طبل خانه عشق را از نعره‌ها ویران کنیم

Бишинав самоъ осмон хезед эй девонагон

بشنو سماع آسمان خیزید ای دیوانگان

Ҷонами фидои ошиқони имрӯзи ҷон афшон кунем

جانم فدای عاشقان امروز جان افشان کنیم

Занҷирҳоро брдрими мо ҳар яке оҳангарем

زنجیرها را بردریم ما هر یکی آهنگریم

Оҳани газон чун клбтини оҳанг оташдон кунем

آهن گزان چون کلبتین آهنگ آتشدان کنیم

Чун кӯраи оҳангарон дар оташ дил ме дамем

چون کوره آهنگران در آتش دل می دمیم

Коҳни дилонро зини нафаси мустаъмал фармон кунем

کآهن دلان را زین نفس مستعمل فرمان کنیم

Оташ дар ин олам занем венаи чархро барҳам занем

آتش در این عالم زنیم وین چرخ را برهم زنیم

Венаи ақли побарҷойро чун хеш саргардон кунем

وین عقل پابرجای را چون خویش سرگردان کنیم

Кӯбем мо бепоу сари гуҳи пои майдони гоҳи сар

کوبیم ما بی‌پا و سر گه پای میدان گاه سر

Мо кӣ ба фармон худем то ин кунем ва он кунем

ما کی به فرمان خودیم تا این کنیم و آن کنیم

Неи не чу чавгонем мо дар дасти шаҳи гардон шуда

نی نی چو چوگانیم ما در دست شه گردان شده

То сад ҳазорон гӯйро дар пои шаҳ ғалатон кунем

تا صد هزاران گوی را در پای شه غلطان کنیم

Хомаш кунему хомшии ҳам моя девонагӣаст

خامش کنیم و خامشی هم مایه دیوانگیست

Ин ақл бошад котшӣ дар пунба пинҳон кунем

این عقل باشد کآتشی در پنبه پنهان کنیم

Хониш
ғзл шморҳ 1370 — нознӣн бозӣон
ғзл шморҳ 1370 — ъндлӣб