Дай бар серуми тоҷ зарӣ биниҳодааст он дилбарам

دی بر سرم تاج زری بنهاده است آن دلبرم

Чндонки силӣ май занӣ он менауфтад аз серум

چندانک سیلی می زنی آن می نیفتد از سرم

Шоҳи каллаи дузи абад бар фарқи ман аз фарқи худ

شاه کله دوز ابد بر فرق من از فرق خود

Шаби пӯши ишқи худ наад поянда бошад лоҷарам

شب پوش عشق خود نهد پاینده باشد لاجرم

Вар сар намонад бо каллаи ман сар шавам ҷумла чу ма

ور سر نماند با کله من سر شوم جمله چو مه

Зеро ки беҳуққау садаф рахшонтар ояд гавҳарам

زیرا که بی‌حقه و صدف رخشانتر آید گوهرم

Инак сару гурзи гарон май зан барои имтиҳон

اینک سر و گرز گران می زن برای امتحان

Вари бишиканади ин устихон аз ақлу ҷони мғзинтрм

ور بشکند این استخوان از عقل و جان مغزینترم

Он ҷўз бемағзӣ буд кӯи пӯсти бгзидаҳ буд

آن جوز بی‌مغزی بود کو پوست بگزیده بود

ӯ завқ кӣ дида буд аз лузии пайғомбарам

او ذوق کی دیده بود از لوزی پیغامبرم

Лўзинаҳи прҷўз ӯ пуршукру прлўз ӯ

لوزینه پرجوز او پرشکر و پرلوز او

Ширин кунад ҳалқу лабами нурӣ наад дар манзарам

شیرین کند حلق و لبم نوری نهد در منظرم

Чун мағзи ёбӣ эй писар аз пӯст бурдорӣ назар

چون مغز یابی ای پسر از پوست برداری نظر

Дар кӯй исо омадӣ дигар нагӯйӣ кӯи хуррам

در کوی عیسی آمدی دیگر نگویی کو خرم

эй ҷони ман то кӣ гилаи як хари ту кам гир аз гила

ای جان من تا کی گله یک خر تو کم گیر از گله

Дар зафтии Форси нигари неи боргири лоғарам

در زفتی فارس نگر نی بارگیر لاغرم

Зафтии ошиқро бидон аз зафтии маъшӯқ ӯ

زفتی عاشق را بدان از زفتی معشوق او

Зеро ки кибри ошиқони хезади зи аллоҳи Акбарам

زیرا که کبر عاشقان خیزد ز الله اکبرم

эй дардҳои оҳи гӯи аҳ аҳ магӯ аллоҳи гӯ

ای دردهای آه گو اه اه مگو الله گو

Аз чаҳ магӯ аз ҷони гӯ эй Юсуфи ҷони пурварам

از چه مگو از جان گو ای یوسف جان پرورم