эй соқии равшан дилон бурдор сғроқи карам
ای ساقی روشن دلان بردار سغراق کرم
Каз баҳр ин овардае моро зи саҳрои адам
کز بهر این آوردهای ما را ز صحرای عدم
То ҷони з фикрат бугзарад венаи пардаҳоро брдрд
تا جان ز فکرت بگذرد وین پردهها را بردرد
Зеро ки фикрат ҷон хӯрд ҷонро кунад ҳар лаҳза кам
زیرا که فکرت جان خورد جان را کند هر لحظه کم
эй дил хамӯш аз қол ӯ воқиф нае зи аҳвол ӯ
ای دل خموش از قال او واقف نهای ز احوال او
Бар рухи надории хол ӯгар чун маӣ эй ҷон ъам
بر رخ نداری خال او گر چون مهی ای جان عم
Хӯбии ҷамоли олимон ваон ҳоли ҳоли орифон
خوبی جمال عالمان وان حال حال عارفان
Кӯи дидаи кӯ дониш бигӯ кӯи гулистони кӯи буиу шам
کو دیده کو دانش بگو کو گلستان کو بوی و شم
Зон май ки ӯ сирка шавад зу турши рӯе кӣ равад
زان می که او سرکه شود زو ترش رویی کی رود
Ин май мҷу он мебиҷӯ кӯи ҷоми ғами кӯи ҷоми ҷам
این می مجو آن می بجو کو جام غم کو جام جم
Он мебиор эй хубрӯи кошкўФаҳаш ҳикмат буд
آن می بیار ای خوبرو کاشکوفهاش حکمت بود
Каз баҳр ҷон дорад мадад то дарҷ дар шуд зу шикам
کز بحر جان دارد مدد تا درج در شد زو شکم
Бар рези он ратли гарон бар оҳи сарди мункирон
بر ریز آن رطل گران بر آه سرد منکران
То сардашон сӯзон шавад гардад ҳамаи лоашони нъм
تا سردشان سوزان شود گردد همه لاشان نعم
Гар муҷассами холии бадии гуфтори ман олии бадӣ
گر مجلسم خالی بدی گفتار من عالی بدی
ё нури шӯ ё даври шӯ бар мо макун чандини ситам
یا نور شو یا دور شو بر ما مکن چندین ستم
Монанди дарди дидае бар дидаи брчФсидаҳ Эй
مانند درد دیدهای بر دیده برچفسیدهای
эй хоҷаи баргардони варақи вар на шикастами ман қалам
ای خواجه برگردان ورق ور نه شکستم من قلم
Ҳар кас ки ҳоӣ мекунад охири з ҷое ме кунад
هر کس که هایی می کند آخر ز جایی می کند
Шоҳӣ буд ё лашкарӣ танҳо набошад он илм
شاهی بود یا لشکری تنها نباشد آن علم
Холӣ намегардад ватан холӣ кун ин танро зи ман
خالی نمیگردد وطن خالی کن این تن را ز من
Мастаст ҷон дар обу гули тарсам ки дрлғзди қадам
مستست جان در آب و گل ترسم که درلغزد قدم
эй шамс табризӣ бибин моро ту ин нъми алмъин
ای شمس تبریزی ببین ما را تو این نعم المعین
эй қӯти по дар равиши ваии сиҳҳати ҷон дар суқм
ای قوت پا در روش وی صحت جان در سقم