эй ту бидода дар саҳар аз кафи хеш бода ам

ای تو بداده در سحر از کف خویش باده‌ام

Ноз раҳо кун эй санам рост бигӯ ки дода ам

ناز رها کن ای صنم راست بگو که داده‌ام

Гарчи бирафтӣ аз барам он бнрФт аз серум

گرچه برفتی از برم آن بنرفت از سرم

Бар сари раҳ биё бибин бар сари раҳ фитода ам

بر سر ره بیا ببین بر سر ره فتاده‌ام

Чашми бадӣ ки бади марои ҳасани ту дар ҳиҷоб шуд

چشم بدی که بد مرا حسن تو در حجاب شد

Дӯхтам он ду чашмро чашм дигар кушода ам

دوختم آن دو چشم را چشم دگر گشاده‌ام

Чун бигушоед ин дилами ҷуз ба умеди аҳди дӯст

چون بگشاید این دلم جز به امید عهد دوست

Номаи аҳди дӯстро бар сари дил ниҳода ам

نامه عهد دوست را بر سر دل نهاده‌ام

Зода аввалам бишуд зодаи ишқами ин нафас

زاده اولم بشد زاده عشقم این نفس

Ман зи худами зёдтм зонк ду бор зода ам

من ز خودم زیادتم زانک دو بار زاده‌ام

Чун зи билоди кофарии ишқи марои асири барад

چون ز بلاد کافری عشق مرا اسیر برد

Ҳамчуи равони ошиқони софу латиф ва сода ам

همچو روان عاشقان صاف و لطیف و ساده‌ام

Ман ба шаҳӣ расидаам зулф хушаш кашида ам

من به شهی رسیده‌ام زلف خوشش کشیده‌ام

Хонаи шаҳ гирифтаам гарчи чунин пиёда ам

خانه شه گرفته‌ام گرچه چنین پیاده‌ام

Аз табризи шамси дайни бозбё маро бибин

از تبریز شمس دین بازبیا مرا ببین

Мот шудам зи ишқи ту лек аз ӯ зиёда ам

مات شدم ز عشق تو لیک از او زیاده‌ام