Ҷонам ба фидои бодои онро ки наме гӯям

جانم به فدا بادا آن را که نمی‌گویم

Он рӯзи сияҳи бодои кӯро бнмӣ ҷӯям

آن روز سیه بادا کو را بنمی‌جویم

Як бора шавам расво дар шаҳр агар фардо

یک باره شوم رسوا در شهر اگر فردا

Ман бар дар дил бошам ӯ ояд дар кӯем

من بر در دل باشم او آید در کویم

Гуфтам санами маи рӯи гуҳи гоҳи маро май ҷӯ

گفتم صنم مه رو گه گاه مرا می‌جو

Каз дард ба хӯни дили рухсора ҳаме шавем

کز درد به خون دل رخساره همی‌شویم

Гуфто ки туро ҷустам дар хона набӯдӣ ту

گفتا که تو را جستم در خانه نبودی تو

ё раб ки чунин бӯҳтон мегуяд дар рӯем

یا رب که چنین بهتان می گوید در رویم

Як рӯзи ғазали гӯйон валлоҳ сипорам ҷон

یک روز غزل گویان والله سپارم جان

Зеро ки чу мӯ шуд ҷон аз бас ки ҳаме мӯем

زیرا که چو مو شد جان از بس که همی‌مویم