Ҳакимем табибем з Бағдод раседем

حکیمیم طبیبیم ز بغداد رسیدیم

Басии иллатёнро з ғам бозхаредем

بسی علّتیان را ز غم بازخریدیم

Сблҳои куҳанро ғам бесар ва бен ро

سَبَل‌های کَهُن را، غم بی‌سر و بُن را

зи рагҳоашу пайҳоаш ба чангола кашидем

ز رگ‌هاش و ز پی‌هاش به چنگاله کشیدیم

Табибон фасеҳем ки шогирд Масеҳем

طبیبان فصیحیم که شاگرد مسیحیم

Басии мурдаи гирифтем дар ӯ рӯҳ дамидем

بسی مُرده گرفتیم در او روح دمیدیم

Бипурсед аз онҳо ки диданди нишон ҳо

بپرسید از آن‌ها که دیدند نشان‌ها

Ки то шукр бигӯянд ки мо аз чаҳ рҳидим

که تا شُکر بگویند که ما از چه رهیدیم

Расиданди табибони зи раҳи даври ғарибон

رسیدند طبیبان، ز ره دور غریبان

Ғарибона намуданд давоҳо ки надидем

غریبانه نمودند دواها که ندیدیم

Сар ғусса бикӯбем ғам аз хонаи брўбим

سرِ غصهّ بکوبیم، غم از خانه بروبیم

Ҳамаи шоҳид ва хубем ҳама чун ма идем

همه شاهد و خوبیم همه چون مَهِ عیدیم

Табибон илоҳем зи кас музд нахоҳем

طبیبانِ الهیم ز کس مزد نخواهیم

Ки мо пок равонем на таммоъ ва палидем

که ما پاک‌روانیم نه طمّاع و پلیدیم

Мапиндор ки ин низ ҳлилаҳи сету блилаҳи сет

مپندار که این نیز هَلیله‌ست و بَلیله‌ست

Ки ин шуҳраи ъқоқири з фирдавс кашидем

که این شُهره عَقاقیر ز فردوس کشیدیم

Ҳакямон хабирем ки қорўраҳ нагирем

حکیمان خبیریم که قاروره نگیریم

Ки мо дар тани ранҷур чу андеша давидем

که ما در تن رنجور چو اندیشه دویدیم

Даҳон боз макун ҳеҷ ки ағлаби ҳамаи ҷғднд

دهان باز مکن هیچ که اغلب همه جغدند

Дигар лофи мпрон ки мо бозпридим

دگر لاف مپرّان که ما بازپریدیم