Мо ошиқу саргашта ва шайдоӣ димишқем

ما عاشق و سرگشته و شیدای دمشقیم

Ҷон додау дили баста савдоӣ димишқем

جان‌داده و دل‌بستهٔ سودای دمشقیم

Зон субҳи саодат ки битобед аз он сӯ

زان صبحِ سعادت که بتابید از آن سو

Ҳар шому саҳари маст саҳарҳои димишқем

هر شام و سحر مستِ سحرهای دمشقیم

Бар боб буридем ки аз ёр буридем

بر باب بریدیم که از یار بریدیم

Зон ҷомеъи ушшоқ ба хзроӣ димишқем

زان جامعِ عشّاق به خضرای دمشقیم

Аз чашмаи бўнўоси магар об нахурдӣ

از چشمه بونواس مگر آب نخوردی

Мо ошиқи он соид саққоӣ димишқем

ما عاشقِ آن ساعدِ سقّای دمشقیم

Бар мусҳафи Усмони бунаами даст ба савганд

بر مُصحفِ عثمان بنهم دست به سوگند

Каз лўлўии он дилбар лолоӣ димишқем

کز لولوی آن دلبر لالای دمشقیم

Аз боби фараҷи даврӣ ва аз боби Фродис

از باب فرج دوری و از باب فرادیس

Кӣ донад кандар чаҳ тамошоӣ димишқем

کی داند کاندر چه تماشای دمشقیم

Бар рбўаҳи броиим чу дар маҳд Масеҳем

بر رَبْوَه برآییم چو در مهد مسیحیم

Чун роҳиби сармасти з ҳмроӣ димишқем

چون راهب سرمست ز حَمرای دمشقیم

Дар нирб шоҳона бидидем дарахтӣ

در نیربِ شاهانه بدیدیم درختی

Дар сояи он шаста ва дрўоӣ димишқем

در سایه آن شسته و دروای دمشقیم

Ахзар шудаи майдону бғлтим чу гӯйӣ

اخضر شده میدان و بغلطیم چو گویی

Аз зулф чу чавгон ки ба саҳроӣ димишқем

از زلف چو چوگان که به صحرای دمشقیم

Кӣ бемаза монем чу дар маза даройем

کی بی‌مزه مانیم چو در مزه درآییم

Дарвозаи шарқӣ сувидоӣ димишқем

دروازه شرقی سویدای دمشقیم

Андари ҷабали солеҳ конӣаст зи гавҳар

اندر جبل صالح کانی است ز گوهر

Зон гавҳари мо ғарқа дарёӣ димишқем

زان گوهر ما غرقه دریای دمشقیم

Чун ҷинати дунёсти димишқ аз паии дидор

چون جنت دنیاست دمشق از پی دیدار

Мо мунтазири раъйат ҳусноӣ димишқем

ما منتظر رأیت حسنای دمشقیم

Аз рӯм битозем сеюм бори сӯии шом

از روم بتازیم سوم بار سوی شام

Каз турра чун шом мтроӣ димишқем

کز طره چون شام مطرای دمشقیم

Махдумии шамс алҳақ табризгар он ҷост

مخدومی شمس الحق تبریز گر آن جاست

Мавлоӣ димишқем ва чаҳ мавлоӣ димишқем

مولای دمشقیم و چه مولای دمشقیم