Биё каз ғайри ту безори гаштам

بیا کز غیر تو بیزار گشتم

Вагар хуфта бидам бедори гаштам

وگر خفته بُدَم بیدار گشتم

Биё эй ҷон ки то рӯзи қиёмат

بیا ای جان که تا روز قیامت

Муқӣми хонаи хумори гаштам

مقیم خانهٔ خمار گشتم

зи пару боли худ гулро фишонд

ز پرّ و بال خود گل را فشانَد

Ба кӯҳи қофи худ тайёри гаштам

به کوه قاف خود طیّار گشتم

Турш дидам ҷаҳониро ман аз тарс

تُرُش دیدم جهانی را من از ترس

Дар он дўшоб чун очори гаштам

در آن دوشاب چون آچار گشتم

Ақидаи ин чунин созед ширин

عقیده این چنین سازید شیرین

Ки ман зини хумраи шкрбори гаштам

که من زین خمره شکربار گشتم

Яке чанде буридам ман аз ағёр

یکی چندی بریدم من از اغیار

Кунун бо хештани ағёри гаштам

کنون با خویشتن اغیار گشتم

зи ҳоли дигарон ибрат гирифтам

ز حال دیگران عبرت گرفتم

Кунун ман ибраи алобсори гаштам

کنون من عبره الابصار گشتم

Биё эй толиби асрори олам

بیا ای طالب اسرار عالم

Ба ман бингар ки ман асрори гаштам

به من بنگر که من اسرار گشتم

Бидон бисёр печиди ин сари ман

بدان بسیار پیچید این سر من

Ки гирди ҷбаҳу дастори гаштам

که گرد جبه و دستار گشتم

Аз он маҳбӯс будам ҳамчуи нуқта

از آن محبوس بودم همچو نقطه

Ки гирди нуқта чун паргори гаштам

که گرد نقطه چون پرگار گشتم