Ғуломами хоҷаро озод кардам

غلامم خواجه را آزاد کردم

Манам костодро устод кардам

منم کاستاد را استاد کردم

Манам он ҷон ки даии зодами зи олам

منم آن جان که دی زادم ز عالم

Ҷаҳони куҳнаро бунёд кардам

جهان کهنه را بنیاد کردم

Манам мумӣ ки даъвии ман ин аст

منم مومی که دعوی من این است

Ки ман пӯлодро пӯлод кардам

که من پولاد را پولاد کردم

Басӣ бедидаро серума кашидам

بسی بی‌دیده را سرمه کشیدم

Басӣ беақлро устод кардам

بسی بی‌عقل را استاد کردم

Манам абри сияҳи андари шаби ғам

منم ابر سیه اندر شب غم

Ки рӯзи идро дилшод кардам

که روز عید را دلشاد کردم

Аҷаби хокам ки ман аз оташи ишқ

عجب خاکم که من از آتش عشق

Димоғи чархро пурбод кардам

دماغ چرخ را پرباد کردم

зи шодии дӯши он султон нахуфта сет

ز شادی دوش آن سلطان نخفته‌ست

Ки ман бандаи мар ӯро ёд кардам

که من بنده مر او را یاد کردم

Маломат нест чун мастам ту кардӣ

ملامت نیست چون مستم تو کردی

Агар ман фошам ва бедод кардам

اگر من فاشم و بیداد کردم

Хамаш кун коинаҳ зангор гирад

خمش کن کآینه زنگار گیرد

Чу бар вай дам задам фарёд кардам

چو بر وی دم زدم فریاد کردم