Ман аз олами туро танҳо гузинам

من از عالم تو را تنها گزینم

Равои дорӣ ки ман ғамгин нишинам ? !

روا داری که من غمگین نشینم؟!

Дили ман чун қалами андар каф туаст

دل من چون قلم اندر کف توست

з туаст ар шодмон вагар ҳазинам

ز توست ار شادمان و گر حزینم

Ба ҷузи ончии ту хоҳии ман чаҳ бошам ?

به جز آنچه تو خواهی من چه باشم؟

Ба ҷузи ончии намоеи ман чаҳ байнам ?

به جز آنچه نمایی من چه بینم؟

Гуҳ аз ман хор рӯйоне гуҳии гул

گه از من خار رویانی گهی گل

Гуҳӣ гул бӯему гуҳи хори чинам

گهی گل بویم و گه خار چینم

Марои ту чун чунон дории чунонам

مرا تو چون چنان داری چنانم

Марои ту чун чунин хоҳии чунинам

مرا تو چون چنین خواهی چنینم

Дар он хамӣ ки дилро ранги бахше

در آن خمّی که دل را رنگ بخشی

Чаҳ бошам ман , чаҳ бошад меҳру кинам ?

چه باشم من، چه باشد مهر و کینم؟

Ту будӣ аввалу охир ту бошӣ

تو بودی اوّل و آخر تو باشی

Ту ба кун охирам аз аввалинам

تو به کن آخرم از اولینم

Чу ту пинҳони шӯй , аз аҳли куфрам

چو تو پنهان شوی، از اهل کفرم

Чу ту пайдои шӯй , аз аҳли дайнам

چو تو پیدا شوی، از اهل دینم

Ба ҷузи чизе ки додӣ ман чаҳ дорам ?

به جز چیزی که دادی من چه دارم؟

Чаҳ май ҷӯии зи ҷайбу остинам ?

چه می جویی ز جیب و آستینم؟