На он шерам ки бо душмани броим

نه آن شیرم که با دشمن برآیم

Марои ин бас ки ман бо ман броим

مرا این بس که من با من برآیم

Чу хоки пои ишқами ту яқини дон

چو خاک پای عشقم تو یقین دان

Каз ин гул чун гулу сӯсани броим

کز این گِل چون گل و سوسن برآیم

Сияҳи пӯшам чу шаби ман аз ғами ишқ

سیه‌پوشم چو شب من از غم عشق

Вазин шаб чун маи равшани броим

وزین شب چون مه روشن برآیم

Аз ин оташ чу дӯди ми ман саросар

از این آتش چو دود‌م من سراسر

Ки то чун дӯд аз ин равзани броим

که تا چون دود از این روزن برآیم

Манам тифлӣ ки ишқам Авестоад аст

منم طفلی که عشقم اوستاد است

Бнгзорд ки ман кавдани броим

بنگذارد که من کودن برآیم

Шавам чун ишқи доими ҳӣу қиўм

شوم چون عشق دایم حی و قیوم

Чу ман аз хоб ва аз хӯрдани броим

چو من از خواب و از خوردن برآیم

?ҳуллои тани зан чу бўбкри рубобӣ

هلا تن زن چو بوبکر ربابی

Ки то ман ҷон шавам вази тани броим

که تا من جان شوم وز تن برآیم