Биёи комрўзи шаҳро мо шикорем

بیا کامروز شَه را ما شکاریم

Сари хешу сар олам надорем

سَرِ خویش و سَرِ عالَم نداریم

Биёи комрўз чун Мӯсои умрон

بیا کامروز چون موسیِ عمران

Ба мардии гирд аз дарё барорем

به مردی گَرد از دریا برآریم

Ҳамаи шаб чун Асои афтода будем

همه شب چون عصا افتاده بودیم

Чу рӯз омад чу събон бе қарорем

چو روز آمد چو ثُعبان بی‌قراریم

Чу гирди синаи худ тўФ кардем

چو گِردِ سینهٔ خود طوف کردیم

Яди Байзои зи ҷайб ҷон барорем

یدِ بیضا ز جیبِ جان برآریم

Бидон қудрат ки Марӣ шуд Асое

بدان قدرت که ماری شد عصایی

Ба ҳар шаб чун Асо ва рӯз морем

به هر شب چون عصا و روز ماریم

Паии фиръавни саркаши аждҳоиим

پیِ فرعونِ سرکش اژدهاییم

Паии Мӯсои Асо ва бурдборем

پی موسی عصا و بُردباریم

Ба ҳиммати хӯн намрудон бирезем

به همت خونِ نمرودان بریزیم

Ту ин мангар ки чун пашшаи нзорим

تو این منگر که چون پشّه نزاریم

БроФзоиим бар шерону пелон

برافزاییم بر شیران و پیلان

Агар чаҳ дар кафи он шер зорем

اگر چه در کفِ آن شیر، زاریم

Агар чаҳ ҳамчу уштур кажниҳодем

اگر چه همچو اُشتر کژنهادیم

Чу уштури сӯй каъба роҳворем

چو اُشتر سوی کعبه راهواریم

Ба иқболи дуруза дил набандем

به اقبالِ دو روزه دل نبندیم

Ки дар иқбол боқӣ комкорем

که در اقبالِ باقی کامکاریم

Чу хуршеду қамари наздик ва даврем

چو خورشید و قمر نزدیک و دوریم

Чу ишқу дили ниҳон ва ошкорем

چو عشق و دل نهان و آشکاریم

Барои ишқи хӯни ошоми хӯни хор

برای عشق خون‌آشامِ خون‌خوار

Сагонашро чу хӯни андари тғорим

سگانش را چو خون اندر تغاریم

Чу моҳии вақт хомӯшӣ хамӯшем

چو ماهی وقتِ خاموشی خموشیم

Ба вақт гуфт моҳ бе ғуборем

به وقتِ گفتْ ماهِ بی‌غُباریم

Хониш
ғзл шморҳ 1531 — ъндлӣб