Маро хондӣ з дар ту хстӣ аз бом

مرا خواندی ز در تو خستی از بام

Зиҳии бозии зиҳии бозии зиҳии дом

زهی بازی زهی بازی زهی دام

Аз он бозӣ ки ман медонам ва ту

از آن بازی که من می دانم و تو

Чаҳ бозиҳо ту пхтстӣ ва ман хом

چه بازی‌ها تو پختستی و من خام

Тӯй каз макр ва аз афсӯсу ваъда

توی کز مکر و از افسوس و وعده

Чу хоҳии сангу оҳанро кунӣ ром

چو خواهی سنگ و آهن را کنی رام

Мҳо бо ин ҳамаи хушии ту чунӣ

مها با این همه خوشی تو چونی

зи заҳматҳои мо вази ҷаври айём

ز زحمت‌های ما وز جور ایام

Чаҳ май пурсами ту худ чун хуш набошӣ

چه می پرسم تو خود چون خوش نباشی

Ки дар маҷлиси ту дории ҷом бар ҷом

که در مجلس تو داری جام بر جام

Маро дар роҳи дай дашном додӣ

مرا در راه دی دشنام دادی

Чунин мастами зи ширинии дашном

چنین مستم ز شیرینی دشنام