ё раби тавба чаро шикастам

یا رب توبه چرا شکستم

Вази луқмаи даҳон чаро нбстм

وز لقمه دهان چرا نبستم

Гар васваса кард гирди печам

گر وسوسه کرد گرد پیچم

Дар печиш ӯ чаро нишастам

در پیچش او چرا نشستم

Охир дидам ба ақли мавзе

آخر دیدم به عقل موضع

Сад бор ва ҳазор бори рустам

صد بار و هزار بار رستم

Аз бандагии худои малулам

از بندگی خدا ملولم

Зеро ки ба ҷони глўпрстм

زیرا که به جان گلوپرستم

Худ ман ҷаъли алмҳўми ҳумо

خود من جعل الهموم هما

Аз лафзи расӯл хонда астам

از لفظ رسول خوانده استم

Чун бар дил ман нишаста дӯдӣ

چون بر دل من نشسته دودی

Чун зуд чу гирди брнҷстм

چون زود چو گرد برنجستم

Инҳо ки нбштм аз надомат

این‌ها که نبشتم از ندامت

Он вақти набишта буд дастам

آن وقت نبشته بود دستم