Ман ҷузи аҳад самад нахоҳам

من جز احد صمد نخواهم

Ман ҷузи малик абад нахоҳам

من جز ملک ابد نخواهم

Ҷузи раҳмат ӯ набоядам нақл

جز رحمت او نبایدم نقل

Ҷузи бода ки ӯ диҳад нахоҳам

جز باده که او دهد نخواهم

Андешаи айш бе ҳузураш

اندیشه عیش بی‌حضورش

Тарсам ки бадв расад нахоҳам

ترسم که بدو رسد نخواهم

Бе ӯ з барои ъушрати ман

بی‌او ز برای عشرت من

Хуршед сабу кашад нахоҳам

خورشید سبو کشد نخواهم

Ман моя бодаам чу ангур

من مایه باده‌ام چو انگور

Ҷузи зарбату ҷуз лагад нахоҳам

جز ضربت و جز لگد نخواهم

Аз лиззати захмҳоаш ҷонам

از لذت زخم‌هاش جانم

Як соъат агар раҳад нахоҳам

یک ساعت اگر رهد نخواهم

Вақтаст ки ҷон шавем холис

وقت است که جان شویم خالص

Кин заҳмат колбуд нахоҳам

کاین زحمت کالبد نخواهم

Аҳмад гуяд барои рӯпӯш

احمد گوید برای روپوش

Аз Аҳмади ҷуз аҳад нахоҳам

از احمد جز احد نخواهم

Маҷмӯ ҳамааст шамси табриз

مجموع همه است شمس تبریز

Ҳақаст ки ман адад нахоҳам

حق است که من عدد نخواهم