Флко бигӯ ки то кӣ гилаҳои ёр гӯям

فلکا بگو که تا کی گله‌های یار گویم

Набӯд шабӣ ки оем зи миён кор гӯям

نبود شبی که آیم ز میان کار گویم

зи миён ӯ мақомам камарасту кӯҳу саҳро

ز میان او مقامم کمر است و کوه و صحرا

Бҷҳм аз ин миёну сухан ва канор гӯям

بجهم از این میان و سخنِ کنار گویم

зи фироқи гулистонаш чу дар имтиҳони хорам

ز فراق گلستانش چو در امتحان خارم

Барҳами зи хор чун гули сухан аз изор гӯям

برهم ز خار چون گل سخن از عذار گویم

Ҳамаи бонг зоғ ояд ба харобаҳои баҳман

همه بانگ زاغ آید به خرابه‌های بهمن

Барҳам аз ин чу булбули сифат баҳор гӯям

برهم از این چو بلبل صفت بهار گویم

Гиреҳии зи нақди ғунчаи бунаам ба пеши сӯсан

گرهی ز نقد غنچه بنهم به پیش سوسن

Сифатии зи ранги лола ба бунафша зор гӯям

صفتی ز رنگ لاله به بنفشه زار گویم

Бикашади зи кибри домани дили ман чу дилбар ояд

بکشد ز کبر دامن دل من چو دلبر آید

Бадаради назари гиребон чу з интизор гӯям

بدرد نظر گریبان چو ز انتظار گویم

Бунаади кулоҳ аз сари хами хоси хусравоне

بنهد کلاه از سر خم خاص خسروانی

Биҷаҳад зи меҳри соқӣ чу ман аз хумор гӯям

بجهد ز مهر ساقی چو من از خمار گویم