Чу маро ба сӯй зиндон бикашед тани зи боло

چو مرا به سوی زندان بکشید تن ز بالا

зи муқаррабон ҳазрат бишудам ғариб ва танҳо

ز مقربان حضرت بشدم غریب و تنها

Ба миёни ҳабси ногуҳи қамарии маро қарин шуд

به میان حبس ناگه قمری مرا قرین شد

Ки фиканд дар димоғами ҳавасаши ҳазор савдо

که فکند در دماغم هوسش هزار سودا

Ҳамаи кас халос ҷӯяд зи балоу ҳабси ман не

همه کس خلاص جوید ز بلا و حبس من نی

Чаҳ рӯм чаҳ рӯй орм ба буруну ёри ин ҷо

چه روم چه روی آرم به برون و یار این جا

Ки ба ғайри кунҷ зиндон нарасм ба хилват ӯ

که به غیر کنج زندان نرسم به خلوت او

Ки нашуд ба ғайри оташи дили ангабини мусаффо

که نشد به غیر آتش دل انگبین مصفا

Назарӣ ба сӯии хуишон назарӣ бирав парешон

نظری به سوی خویشان نظری برو پریشان

Назарӣ бидон таманнои назарии бад-ӣни тамошо

نظری بدان تمنا نظری بدین تماشا

Чу буд ҳарифи Юсуфи нармад касе чу дорад

چو بود حریف یوسف نرمد کسی چو دارد

Ба миёни ҳабси бустон ва ки хоссаи Юсуфи мо

به میان حبس بستان و که خاصه یوسف ما

Бадвад ба чашму дидаи сӯии ҳабс ҳар кӣ ӯ ро

بدود به چشم و دیده سوی حبس هر کی او را

зи чунин шкрстонӣ бирасад чунин тақозо

ز چنین شکرستانی برسد چنین تقاضا

Ман аз ахтарон шунидам ки касе агар биёбад

من از اختران شنیدم که کسی اگر بیابد

Асарии зи нури он ма хабарӣ кунед мо ро

اثری ز نور آن مه خبری کنید ما را

Чу бад-ӣн гуҳар раседӣ расадат ки аз каромат

چو بدین گهر رسیدی رسدت که از کرامت

Бунаии қадам чу Мӯсои гузарии зи ҳафт дарё

بنهی قدم چو موسی گذری ز هفت دریا

Хабараши зи рашки ҷон ҳо нарасад ба моҳу ахтар

خبرش ز رشک جان‌ها نرسد به ماه و اختر

Ки чу моҳ ӯ барояд бгдозди осмон ҳо

که چو ماه او برآید بگدازد آسمان‌ها

Хаҷалами зи васфи рӯйиш ба худо даҳон бабандам

خجلم ز وصف رویش به خدا دهان ببندم

Чаҳ баради зи оби дарёу зи баҳри машки саққо

چه برد ز آب دریا و ز بحر مشک سقا