Агар он меӣ ки хӯрдӣ ба саҳар набӯд гиро

اگر آن میی که خوردی به سحر نبود گیرا

Бустони зи ман шаробӣ ки қиёматаст ҳқо

بستان ز من شرابی که قیامت است حقا

Чаҳ тафарруҷу тамошо ки расад зи ҷоми аввал

چه تفرج و تماشا که رسد ز جام اول

Дувумаши нъўзболлаҳ чаҳ кунам сифати сеюм ро

دومش نعوذبالله چه کنم صفت سوم را

Ғам ва маслиҳат намонад ҳамаро фурӯ даранд

غم و مصلحت نمانَد همه را فرو دَرانَد

Пас аз он худоӣ донад ки куҷо кашад тамошо

پس از آن خدای داند که کجا کشد تماشا

Ту асири бӯу рангӣ ба мисоли нақши сангӣ

تو اسیر بو و رنگی به مثال نقش سنگی

Бҷҳӣ чу оби чашмаи зи даруни санги хоро

بجهی چو آب چشمه ز درون سنگ خارا

Бидиҳ он май равоқии ҳиллае Карими соқӣ

بده آن می رواقی هله ای کریم ساقی

Чу чунон шавам бигӯям сухани ту бе муҳобо

چو چنان شوم بگویم سخن تو بی‌محابا

Қадаҳии гарон ба ман даҳ ба ғуломи хештани даҳ

قدحی گران به من ده به غلام خویشتن ده

Бингар ки аз хуморат нигарон шудам ба боло

بنگر که از خمارت نگران شدم به بالا

Нигарон шудам бидон сӯ ки ту кардае марои ху

نگران شدم بدان سو که تو کرده‌ای مرا خو

Ки равонаи боди он ҷӯ ки равона шуд зи дарё

که روانه باد آن جو که روانه شد ز دریا