Дасти ман гир эй писар хуш нестам

دست من گیر ای پسر خوش نیستم

эй қади ту чун шаҷар хуш нестам

ای قد تو چون شجر خوش نیستم

Неи бҳли дастам ки ранҷам аз дил аст

نی بهل دستم که رنجم از دل است

Дарди дилро глшкр хуш нестам

درد دل را گلشکر خوش نیستم

То ту рафтӣ қӯт ва сабрам бирафт

تا تو رفتی قوت و صبرم برفت

То ту рафтӣ ман дигар хуш нестам

تا تو رفتی من دگر خوش نیستم

Дастҳоро чун камар кун гирди ман

دست‌ها را چون کمر کن گرد من

Ҳин ки ман бе ин камар хуш нестам

هین که من بی‌این کمر خوش نیستم

Нотавонам рафтам аз даст эй ҳаким

ناتوانم رفتم از دست ای حکیم

Даст бар ман на магар хуш нестам

دست بر من نه مگر خوش نیستم

эй гирифтаи оташати зеру зибр

ای گرفته آتشت زیر و زبر

Ин чунин зеру зибр хуш нестам

این چنین زیر و زبر خوش نیستم

Чаҳ хабари пурсӣ ки бе ҷоми лабат

چه خبر پرسی که بی‌جام لبت

Бохабар ё бехабар хуш нестам

باخبر یا بی‌خبر خوش نیستم

Сари ҳамеи печам ба ҳар сӯ ҳамчунин

سر همی‌پیچم به هر سو همچنین

Чист яъне ман зи сар хуш нестам

چیست یعنی من ز سر خوش نیستم

Чашм май бандам ба ҳар дам то ба дайр

چشم می بندم به هر دم تا به دیر

Зонк бе ту бо назар хуш нестам

زانک بی‌تو با نظر خوش نیستم