Кӣ бипурсад ҷузи ту хастау ранҷури ту ро

کی بپرسد جز تو خسته و رنجور تو را

эй Масеҳ аз пай пурсидани ранҷури биё

ای مسیح از پی پرسیدن رنجور بیا

Дасти худ бар сари ранҷури буна ки чунӣ

دست خود بر سر رنجور بنه که چونی

Аз гуноҳаши бминдиш ва ба кини дасти мхо

از گناهش بمیندیش و به کین دست مخا

Онки хуршеди бало бар сар ӯ теғ зада сет

آنک خورشید بلا بر سر او تیغ زده‌ست

Густарон бар сар ӯ сояи эҳсону ризо

گستران بر سر او سایه احسان و رضا

Ин муқассир ба ду сад ранҷи сазовор шудаи сет

این مقصر به دو صد رنج سزاوار شده‌ست

Лек зи он лутф ба ҷузи афв ва карам нест сазо

لیک ز‌آن لطف به جز عفو و کرم نیست سزا

Он дилиро ки ба сад шеру шукри прўрдӣ

آن دلی را که به صد شیر و شکر پروردی

Мчшонши пас аз он ҳар нафасии заҳри ҷафо

مچشانش پس از آن هر نفسی زهر جفا

То ту бардоштае дили зи ману маскани ман

تا تو برداشته‌ای دل ز من و مسکن من

Банд бишикаст ва даромад сӯии ман сайли бало

بند بشکست و درآمد سوی من سیل بلا

Ту шифоӣ чу биёеи хуш ва рӯ бинмое

تو شفایی چو بیایی خوش و رو بنمایی

Сипаҳ ранҷ гурезанду намоянди қафо

سپه رنج گریزند و نمایند قفا

Ба табибаш чаҳ ҳавола кунӣ ? эй оби ҳаёт

به طبیبش چه حواله کنی‌‌؟ ای آب حیات

Аз ҳамон ҷо ки расад дард ҳамон ҷост даво

از همان جا که رسد درد همان جاست دوا

Ҳамаи олам чу тананд ва ту сару ҷони ҳама

همه عالم چو تنند و تو سر و جان همه

Кӣ шавад зиндаи танӣ ки сар ӯ гашти ҷудо ? !

کی شود زنده تنی که سر او گشت جدا‌‌؟!

эй ту сарчашмаи ҳайвону ҳаёти ҳамагон

ای تو سرچشمه حیوان و حیات همگان

Ҷӯии мо хушк шудаи сети об аз ин сӯ бигушо

جوی ما خشک شده‌ست آب از این سو بگشا

Ҷуз аз ин чанд сухан дар дил ранҷур бимонад

جز از این چند سخن در دل رنجور بماند

То набинад рухи хуб ту нагӯяд ба худо

تا نبیند رخ خوب تو نگوید به خدا